[Γνώμη] Είμαστε όλοι Μπερλουσκόνι

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι ένας διάσημος καλλιτέχνης της πολιτικής διαφυγής. Τι συμβαίνει όμως όταν τον βλέπεις να βρίσκεται δεμένος με αλυσίδες κάτω από το νερό και καταλαβαίνεις ότι, τελικά, δεν θα μπορέσει να απελευθερωθεί; Για τον Μπερλουσκόνι αυτή η στιγμή έφθασε. Εβδομήντα επτά ετών και αντιμέτωπος με τετραετή ποινή για φορολογικές απάτες, εκδιώχθηκε την περασμένη εβδομάδα από το ιταλικό κοινοβούλιο αφότου η Γερουσία, σε μια ταπεινωτική ψηφοφορία αποφάσισε να του στερήσει την έδρα του.

Ο ηλικιωμένος Χουντίνι δεν το πήρε πολύ καλά, κατήγγειλε την κίνηση, απέσυρε την υποστήριξή του στην κυβέρνηση και δήλωσε: «Είμαι πολιτικός και Ιταλός όπως όλοι». Το «πολιτικός» ίσως είναι υπερβολή, αλλά είναι αλήθεια ότι κάθε Ιταλός είναι και λίγο Σίλβιο.

Θα έπρεπε να εφεύρουμε ένα «μπερλουσκονόμετρο» για να βρούμε πόσο Σίλβιο είναι ο καθένας μας. Οποιος έχει άνω του 50% θα ψηφίζει για εκείνον. Ο Μπερλουσκόνι αντιπροσωπεύει μερικά από τα καλύτερα αλλά και πολλά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά των Ιταλών, έχει ελάχιστες από τις αρετές μας αλλά όλα τα βίτσια μας. Ο Μπερλουσκόνι δεν είναι απλώς μια αντανάκλαση του ιταλικού χαρακτήρα αλλά μια προειδοποίηση προς το έθνος. Είναι εδώ για να μας θυμίζει τι συμβαίνει στο ταλέντο χωρίς πειθαρχία, στον ενθουσιασμό χωρίς ηθική και στην αντοχή χωρίς αυτοέλεγχο.

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά μας. Ο πρώην πρωθυπουργός μας ήταν φρικτός, αλλά αυτό δεν ενοχλεί ούτε εκείνον ούτε πολλούς Ιταλούς. Λαχταρά την επιδοκιμασία και μας λέει μόνο ό,τι θέλουμε να ακούμε, θέλοντας να γίνει τα πάντα για όλους. Τους τελευταίους μήνες υποστήριξε την κυβέρνηση συνασπισμού του πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, ενώ αντιτάχθηκε σε κάθε μέτρο που πήρε η κυβέρνηση αυτή. Αντί να αλληλοσυγχαιρόμαστε που απαλλαχθήκαμε από αυτόν, θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί χρειάστηκε τόσο για να το πετύχουμε. Μια απάντηση είναι ότι επί 20 χρόνια μας συγχωρεί για όλες τις αμαρτίες μας. «Είμαι πιστός; Συχνά», δήλωσε μπροστά στις αποδείξεις για τις απανωτές απιστίες του. Πριν από μερικά χρόνια όταν δημοσιοποιήθηκαν οι ιστορίες για τα πάρτι μπούνγκα μπούνγκα, εξήγησε: «Εχω μια αγχωτική δουλειά. Χρειάζεται να χαλαρώνω». Πόσοι άνδρες δεν χαμογέλασαν με αυτό;

Κατόπιν είναι και ο τρόπος που ο Μπερλουσκόνι μας κάνει να αισθανόμαστε για τη θέση μας στο Σύμπαν. Οι περισσότεροι Ιταλοί πιστεύουν ότι είμαστε μόνοι εναντίον όλων. Υπερηφανευόμαστε ότι επιβιώνουμε επαγγελματικά, κοινωνικά και κοινωνικά. Το ίδιο και ο Μπερλουσκόνι. Θα ήταν όμως λάθος σήμερα να ξεχάσουμε πόσοι πολλοί τον έχουν ψηφίσει από το 1994. Ηταν οι πολιτικοί του αντίπαλοι αδύναμοι και ανίκανοι να μας πείσουν; Ισως. Ωστόσο, υπάρχει σίγουρα κάτι περισσότερο. «Οι Ιταλοί φαντασιώνονται. Η πραγματικότητα δεν τους αρκεί», λέει ένας ήρωας σε βιβλίο του Μάρτιν Εϊμις. «Ούτε καν η δική τους πραγματικότητα;», τον ρωτά ο φίλος του.

Ο Μπέπε Σεβερνίνι είναι αρθρογράφος της ιταλικής εφημερίδας «Κοριέρε ντελα Σέρα» και συγγραφέας του βίβλίου «Μάμα μία! Εξηγήσεις για την Ιταλία του Μπερλουσκόνι για τους επιγόνους και φίλους στο εξωτερικό»