[Προεκτάσεις] Μπινελίκια!

Στην αρχή υπήρχαν μόνο φήμες: ο Σαρκοζί μίλησε άσχημα στον Γιώργο Παπανδρέου στην περίφημη συνάντησή με τη Μέρκελ στις Κάννες – για την ιδέα του δημοψηφίσματος που τον κατέλαβε. Η παραίτηση Παπανδρέου, χωρίς το κόμμα του να χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή, επιβεβαίωσε την ουσία του καβγά.

Ακολούθησαν δημοσιογραφικές πληροφορίες. Ο γαλλικός Τύπος αναφέρθηκε σε κάτι «γαλλικά» που είπε ο «κοντός» στο Υπουργικό του Συμβούλιο για τον έλληνα πρωθυπουργό. Στη «γλώσσα του λιμανιού» που χρησιμοποίησε και στις Κάννες.

Μετά, τα πράγματα έγιναν επίσημα. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Φρανσουά Μπαρουάν στο βιβλίο του «Ημερολόγιο της Κρίσης» περιέγραψε «τον πολιτικό θάνατο του Παπανδρέου» και τα μπινελίκια του Σαρκοζί, συνοψίζοντας την περιγραφή ως εξής: «Ο έλληνας Πρωθυπουργός ιδρώνει όλο και πιο πολύ, ταλαντεύεται από τις αρχικές του θέσεις, έπειτα καταρρέει».
Διόλου κολακευτικά. Μέχρι που ήλθε ένας παλιός φίλος τού Παπανδρέου, ο Θαπατέρο, να τα κάνει χειρότερα, μεταφέροντας φράσεις του Σαρκοζί προς τον πρώην πρωθυπουργό του τύπου «είσαι γ… ψυχοπαθής». Πολιτική συνάντηση ήταν ή καταγώγιο;

Παρών στο σκηνικό ο Βαγγέλης Βενιζέλος, μόλις προχθές στην εκ Λονδίνου συνομιλία του με τον Γιώργο Παπαχρήστο, εμμέσως, τα επιβεβαίωσε. Πρόσθεσε ότι «δεν θυμάται» αν πράγματι μετά το στραπάτσο ο Γιώργος τού εκμυστηρεύθηκε «δεν πήγαμε και άσχημα», αλλά θυμάται τη συνέχεια: ζήτησε από τον πρωθυπουργό να κάνει δήλωση αναίρεσης του δημοψηφίσματος και τελικά αναγκάστηκε να την κάνει ο ίδιος (ο Βενιζέλος) ξημερώματα, «για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες».

Σε αυτήν την αλληλουχία ενός εξευτελισμού που καθίσταται πλέον δημόσιος λείπει η επίσημη εκδοχή του ιδίου του Παπανδρέου. Υπάρχουν μόνο διαρροές του περιβάλλοντός του, κατά τις οποίες «ο Σαρκοζί δεν έβριζε τον Παπανδρέου, αλλά τους λαούς της Ευρώπης». Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Στην ουσία πρόκειται για επιβεβαίωση του περιστατικού με αξιολόγηση εις βάρος του Γάλλου. Οπως το βλέπει κανείς.

Αλλά, διάολε! Αν ο Παπανδρέου ήταν εκεί ως εκπρόσωπος των λαών και ιδίως του ελληνικού, δεν πρέπει να μιλήσει ο ίδιος καθαρά επί του θέματος; Είναι δυνατόν να ξέρουμε την αφήγηση όλων των άλλων και όχι τη δική του; Σε τελευταία ανάλυση, εκτός από την ιδιότητα του πρωθυπουργού που έφερε, πρόκειται για την προσωπική του αξιοπρέπεια. Και όπως έλεγε η Τζάνις Τζόπλιν: «Μην ψευτίζεις τον εαυτό σου – είναι ό,τι έχεις».