[Ιστορίες] Περίεργοι τύποι

«Τι μέγεθος έχω σε σχέση με το Σύμπαν; Ποια είναι η αναλογία ανάμεσα σε εμένα και ένα απλό ηλεκτρόνιο, σε σύγκριση με την αναλογία ανάμεσα σε εμένα και το Σύμπαν; Το Σύμπαν θα με θεωρούσε μικρό ή μεγάλο;»

Περίεργοι τύποι αυτοί οι Βρετανοί – ή, για να μη γενικεύουμε, οι βρετανοί αναγνώστες της Γκάρντιαν. Κάποιος πόσταρε τις υπαρξιακές αυτές απορίες στον ιστότοπο της εφημερίδας, σε μια ρουμπρίκα από αναγνώστες για αναγνώστες – αυτοί ρωτούν, αυτοί απαντούν. Και αντί να ακολουθήσει από κάτω μια λιτανεία χλεύης, ακολούθησαν 75 πολιτισμένα σχόλια.

Κάποιοι φυσικά το έριξαν στο χιούμορ. «Νομίζω ότι εξαρτάται από το πόσοι σε ακολουθούν στο twitter», έγραψε ένας. «Το Σύμπαν, αν έμπαινε στον κόπο, ίσως σε θεωρούσε μεγάλο σε σύγκριση με το μποζόνιο του Χιγκς, μικρό συγκριτικά με τον Δία. Αλλά με μια αλλαγή προοπτικής ίσως άλλαζε γνώμη», έγραψε ένας άλλος.

Κάποιοι το έριξαν στην ειρωνεία. «74», απάντησε ένας στην ερώτηση περί αναλογίας. «Σόρι αλλά ο “χαμηλός” σύμφωνα με τον Κάμερον πληθωρισμός σημαίνει πως το νόημα της ζωής έχει αυξηθεί στο 43 τον τελευταίο χρόνο», σάρκασε ένας άλλος.

Κάποιοι το έριξαν στην ποίηση, έστω και με πηγή έναν θεωρητικό φυσικό. «Ο Ρίτσαρντ Φέινμαν το είπε ωραία: “Εγώ, ένα σύμπαν από άτομα, ένα άτομο στο σύμπαν”». Αλλοι στη φιλοσοφία. «Ιδωμένος από έξω… Οχι πολύ μεγάλος. Από μέσα, όμως, είσαι το πιο σημαντικό πράγμα σε ολόκληρο το Σύμπαν… Που είναι μια ψευδαίσθηση. Οπως θα διαπιστώσεις σύντομα. Ή δεν θα διαπιστώσεις». Και μερικοί έβαλαν τα δυνατά τους να απαντήσουν με σοβαρότητα. Επειτα από λεπτομερείς υπολογισμούς, ο «Chris1729» πρότεινε ως αναλογία Σύμπαντος προς περίεργο αναγνώστη το 300.000.000.000.000.000.000.000.000 προς 1 και αναλογία περίεργου αναγνώστη προς ηλεκτρόνιο το 300.000.000.000.000 προς 1. Για να παραδεχθεί κατόπιν πως πιθανότατα οι υπολογισμοί του δεν πλησιάζουν καν στην αλήθεια – «αν υπάρχει αλήθεια». Και να ευχαριστήσει τον περίεργο αναγνώστη για τα δέκα ενδιαφέροντα λεπτά που του προσέφερε.  

Περίεργοι τύποι αυτοί οι Βρετανοί. Αγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι είναι ικανοί να πιάσουν μεταξύ τους συζήτηση στο Ιντερνετ για ένα άσχετο θέμα χωρίς να πιαστούν διαδικτυακά μαλλί με μαλλί ή να χωριστούν σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Θα έτυχε, σίγουρα. Ή η Γκάρντιαν θα λογόκρινε όλα τα υβριστικά, ρατσιστικά κ.λπ. σχόλια. Με βάση τη δική μας πραγματικότητα, άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.