[Διαστάσεις] Ο αντίπαλος είναι «ελαφρύς»

Το κείμενο του Βασίλη Μουλόπουλου για τον Πέτρο Τατσόπουλο που δημοσιεύτηκε προχθές στην «Αυγή» είναι διδακτικό. Γιατί δείχνει ότι ο καβγάς περί «σεξισμού» που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα με αφορμή ένα σκίτσο του Χαντζόπουλου δεν ήταν τίποτα άλλο από το προκάλυμμα μιας βαθύτερης αντιπαράθεσης γύρω από βασικές, θεμελιώδεις αξίες. Μιας αντιπαράθεσης που θα γίνεται πιο έντονη, και πιο βρώμικη, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι πλησιάζει η ημέρα που θα αναλάβει την εξουσία.

Ο Τατσόπουλος υπερασπίστηκε την περασμένη εβδομάδα με συνεντεύξεις του τον Χαντζόπουλο, κόντρα στη γραμμή του κόμματός του και της «Αυγής» (την οποία κατηγόρησε για ηθικολογία και πολιτική ορθότητα). Εξέφρασε δηλαδή δημοσίως και ελεύθερα την άποψή του. Πώς αντέδρασε ο άνθρωπος που έχει αναλάβει τον συντονισμό όλων των μέσων ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ; Εκφράζοντας με επιχειρήματα τη διαφωνία του με τις απόψεις του συγγραφέα και βουλευτή; Επισημαίνοντάς του ίσως ότι καλό είναι να μη διαφωνεί δημοσίως με τις θέσεις του κόμματος, ιδιαίτερα μάλιστα μέσα από τη «ναυαρχίδα της κίτρινης διαπλοκής»; Οχι. Ο Μουλόπουλος έκρινε σκόπιμο να θυμίσει μια παλιότερη ατυχή – αλλά άσχετη με το θέμα – ατάκα του συγγραφέα για τις σχέσεις του με το γυναικείο φύλο. Ο στόχος του, προφανής: να πει στους αναγνώστες (και κυρίως στις αναγνώστριες) ότι ο τύπος είναι «ελαφρύς», άρα ελαφριές και οι απόψεις του. Κάθε κόμμα, γράφει, πρέπει να έχει και τον γελωτοποιό του.

Το ξέρω το κόλπο, το χρησιμοποίησε ο ίδιος άνθρωπος και με έναν πολύ πιο ακίνδυνο αντίπαλο, τον υπογράφοντα. Σχολιάζοντας τον περασμένο Μάιο ένα κείμενό μου για τη διαπλοκή, αναφέρθηκε εκτενώς σε μια ανοησία που είχα γράψει πριν από 23 χρόνια για τις εκλογές στη Νικαράγουα! Με τον Τατσόπουλο όμως προχωρεί ακόμη περισσότερο. Στο δήθεν σατιρικό κείμενό του (μα πρέπει να ξέρεις να κάνεις σάτιρα, αλλιώς εκθέτεις απλώς σε δημόσια θέα τα συμπλέγματά σου), αποδίδει στον συγγραφέα πράγματα που έχουν πει άλλοι (όπως το «Είμαστε όλοι χρυσαυγίτες!»). Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας άνθρωπος με τόσο λεπτομερείς φακέλους έκανε λάθος: φαντάζομαι πως σκοπίμως έγραψε αυτό το ψέμα, για να δείξει ότι βρίθουν από ψέματα ανάλογα κείμενα, σατιρικά ή μη σατιρικά, των «υπηρετών της διαπλοκής». Μόνο που οι αναγνώστες (και κυρίως οι αναγνώστριες) δεν το ξέρουν. Θεωρούν ότι ο «Πέτρος που πάει παντού» έχει πει και τα πάντα, μαζί με τα αντίθετά τους. Κρίμα που διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση, θα είχε να προσφέρει στον επίδοξο λιβελογράφο μια υψηλή θέση στο τμήμα προπαγάνδας.

Κάθε φορά που βλέπουμε μια αντιπαράθεση στα τηλεοπτικά παράθυρα, κάθε φορά που παρακολουθούμε μια συζήτηση στο Κοινοβούλιο, θεωρούμε πως το επίπεδο του διαλόγου σε αυτήν τη χώρα έφτασε στον πάτο. Η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Αλλά δεν θα αφήσουμε τον οχετό να μας παρασύρει.