[Προεκτάσεις] Κίνδυνοι!

«Εμείς δεν ζητάμε πολιτική διαπραγμάτευση αλλά έγκυρους συνομιλητές για να κάνουμε μια οικονομική διαπραγμάτευση», είπε ο αντιπρόεδρος Βαγγέλης Βενιζέλος σε μια επιτροπή της Βουλής. Η διατύπωση απέχει από τη θεωρία της πολιτικής διαπραγμάτευσης που προωθούσε έως τώρα η κυβέρνηση. Αλλά στην ουσία ανοίγει πόλεμο στην τρόικα. Για την ακρίβεια, στο κλιμάκιο υπό τον Τόμσεν που αξιολογεί τις δράσεις της.

Πρόκειται βέβαια για αντινομία, όταν οι εξουσίες που έχει η τρόικα εκχωρήθηκαν από κυβερνήσεις στις οποίες μετείχε ο Βενιζέλος. Αλλά αυτό είναι άλλη υπόθεση. Το θέμα είναι ότι η καλλιεργούμενη ρήξη – για εσωτερικούς λόγους περισσότερο – μόνο σε καλό δεν βγάζει. Δυστυχώς, η χώρα δεν είναι σε θέση να ορίσει το είδος της διαπραγμάτευσης που θα κάνει. Πόσω μάλλον να επιλέξει με ποιους θα διαπραγματεύεται – αν και δεν πρόκειται ακριβώς για διαπραγμάτευση αλλά για έλεγχο.

Το κυβερνητικό επιχείρημα είναι ότι η Ευρώπη «δεν καταλαβαίνει την κατάσταση στην Ελλάδα». Μπορεί. Το θέμα όμως δεν είναι τι καταλαβαίνει η Ευρώπη, αλλά η ελληνική πολιτική τάξη. Γιατί η Ελλάδα έχει το πρόβλημα – το οποίο, άλλωστε, η ιδία δημιούργησε στον εαυτό της. Δεν ήταν οι Ευρωπαίοι που ξεχαρβάλωσαν το κράτος της, που σπατάλησαν τα κοινοτικά λεφτά, που έκαναν πασαλείμματα αντί για μεταρρυθμίσεις, που κορόιδευαν εαυτούς και αλλήλους, που εκτίναξαν το χρέος για να μαζεύουν ψηφαλάκια τα κόμματα.

Οι Ευρωπαίοι δεν είναι αντίπαλοι της Ελλάδας ούτε επιδιώκουν να τη βλάψουν – το αντίθετο. Αλλά θα αρχίσουν να αισθάνονται και κερατάδες και δαρμένοι αν η ελληνική κυβέρνηση τους προσάπτει διαρκώς «αδυναμία να καταλάβουν». Γιατί αυτοί πιστεύουν ότι πλέον καταλαβαίνουν, και πολύ καλά μάλιστα. Τι ακριβώς καταλαβαίνουν το μετέφερε στα «ΝΕΑ» το έγκυρο ρεπορτάζ του Μανώλη Σπινθουράκη στις 11 Νοεμβρίου. Καταλαβαίνουν, π.χ., ότι «η ρίζα του κακού βρίσκεται στις σχέσεις διαπλοκής που συντηρούν οι πολιτικές Αρχές της χώρας με τα κατεστημένα συμφέροντα». Ή ότι «η αδυναμία της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας να αντιληφθεί πως η στρατηγική των καθυστερήσεων, βάσει της οποίας κινείται από την αρχή της κρίσης, έχει μεγάλο κόστος, το οποίο φορτώνεται ο ελληνικός λαός».

Συνεπώς η γραμμή «εμείς τα κάναμε όλα εντάξει αλλά οι δανειστές μάς εμπαίζουν» και η μονομερής πληροφόρηση για να τη στηρίξει μπορεί να οδηγεί εκεί όπου έλεγε ο Ζαν Κοκτό: «Διατρέχουμε τον κίνδυνο να μας πάρουν στα σοβαρά».