[Προεκτάσεις] Αποτυχία!

Ετσι όπως διαμορφώνονται τα πράγματα στην Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας θα έπρεπε να είναι το μεγάλο αφεντικό στον δημόσιο βίο – και να περιμένει απλώς τις εκλογές για να το επικυρώσει.

 Οι βασικοί του αντίπαλοι έχουν βαρύ παρελθόν και φθείρονται διαρκώς. Ο ίδιος δεν κουβαλάει παλιές αμαρτίες, είναι νέος με καλή σκηνική παρουσία. Παρ’ όλα αυτά, όπως φάνηκε και το τελευταίο τριήμερο, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει νεφέλωμα στον δημόσιο βίο. Τυχαίο; Καθόλου. Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για τη θολούρα που συνοδεύει ένα κόμμα που τα έχει όλα στη διάθεσή του και δεν μπορεί να τα πάρει.

n Το πρώτο είναι ότι ο Τσίπρας δεν κατάφερε να διαμορφώσει μια διακριτή και ομοιογενή ηγετική ομάδα γύρω του από σοβαρά πρόσωπα με ευανάγνωστη πολιτική γραφή. Ορισμένες φιγούρες που μετέχουν στο κομματικό επιτελείο και κινούνται για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ στη σκηνή μόνο εμπιστοσύνη διακυβέρνησης δεν εμπνέουν – όταν δεν είναι απλώς σούργελα. Προφανώς υπάρχουν και αξιόλογοι άνθρωποι στον χώρο. Αλλά τους παραμερίζουν όσοι έχουν ξεμείνει στην εποχή των σπηλαίων της πολιτικής και με την παλαιομοδίτικη ρητορική τους αραδιάζουν ακατάληπτες μπούρδες για να φαίνονται αριστερούτσικοι.

n Το δεύτερο είναι ότι ο Τσίπρας δεν προσέχει τις παρέες του. Δεν υπάρχει τίποτε πιο προκλητικό απέναντι στους πολίτες που αισθάνονται ότι ανήκουν στην ευρύτερη δημοκρατική παράταξη ή στην Αριστερά, από το νταλαβέρι με τον Πάνο Καμμένο. Προσωπικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε επέκρινε τον πρώην υφυπουργό που βρέθηκε αρχηγός ακραίου δεξιού κόμματος. Τι εξυπηρετούν αυτές οι σιρμαγιές;

n Το τρίτο είναι ότι ο Τσίπρας δηλώνει έτοιμος να κυβερνήσει, αλλά δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη πώς θα κυβερνήσει, προβάλλοντας συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα, με οριστικές και σαφείς επιλογές – έστω με υπερβολές. Ολα είναι στον αέρα. Ακόμη και η σαφής τοποθέτησή του υπέρ της παραμονής της χώρας στο ευρώ αμφισβητήθηκε στο εσωτερικό του κόμματος σαν να ήταν απλώς μια άποψη ανάμεσα σε άλλες. Ετσι όμως δεν αποκτάται η εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Για να είναι κάποιος εν δυνάμει κυβερνήτης πρέπει να έχει πυγμή στο κόμμα του, σοβαρούς συνεργάτες, αναγνωρίσιμη και αξιόπιστη πολιτική. Αν δεν ξεκαθαρίσει σύντομα αυτά τα τρία πράγματα, ο Τσίπρας κινδυνεύει να εξελιχθεί σε διάττοντα αστέρα. Γιατί ισχύει και στην πολιτική ό,τι έλεγε για το μπάσκετ ο αμερικανός προπονητής Τζον Γούντεν: «Η αποτυχία της προετοιμασίας είναι η προετοιμασία της αποτυχίας».