[Προβολείς] Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια

Κάπως αμήχανο το βλέπω το ανακαινισμένο κτίριο Fix, Συγγρού και Καλλιρρόης, πάνω-κάτω. Σαν να μην τη βαστάει την τόση καινουργάδα η πέτρινη υποκίτρινη όψη του, σαν να βιάζεται να αποκτήσει κι αυτή τη βρωμίτσα της για να γίνουμε όλοι μαζί μια ωραία ατμόσφαιρα. Παλιά είχα το ψυχικό περιθώριο να παρακολουθώ τα διακοσμητικά φοινικόδεντρα που κατέκλυσαν τους δημόσιους χώρους εξαφανίζοντας το παραδοσιακό περιαστικό πράσινο «μπρος σε θάμνους μες στα σκίνα, μες σε κουμαριές και κρίνα», κατά πώς μας τραγουδούσε κάποτε ο Χατζιδάκις. Επί είκοσι συναπτά έτη σουρομαδήσαμε την Αφρική και τι καταλάβαμε; Στέκονται τώρα ένθεν και ένθεν των λεωφόρων με τους κορμούς σάπιους και το φύλλωμα μεσίστιο, συμβολοποιώντας θέλοντας και μη την οικονομική κρίση. Ρώτησα μια φίλη που μιλάει φαρσί τη γλώσσα των φυτών και μου είπε ότι στην εποχή της μεγάλης ευφορίας οι εισαγωγείς μοσχοπούλησαν στο ελληνικό Δημόσιο τροπικά δενδρύλλια άρρωστα ήδη από ένα έντομο, τον κόκκινο σκαραβαίο, που τους τρώει τα σωθικά.

Κρίση-ξεκρίση, ας γίνει όμως μια ανακωχή να θάψουμε τους νεκρούς μας να μην μας μέμφονται αφ’ υψηλού σαν μετανάστες που δεν έχουν τέμενος ούτε κοιμητήρι. Τι έχουν τα έρμα και ψοφούν και ποιος ανέμελος αρχοντοχωριάτης τα φύτεψε στη ζωή μας να ‘χουμε τώρα να πενθούμε και τη φυτική μας Βαβέλ, λες και δεν μας έφτανε η άλλη;