[Προεκτάσεις] Λόγια

«Τα λουλούδια στην κυρία από μένα». Μάλλον δεν πρόλαβε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής να στείλει ανθοδέσμη στην Ανγκελα Μέρκελ και να βγάλει το άχτι του για τις υποκλοπές των τηλεφωνημάτων του από τους Αμερικανούς πριν από 8-9 χρόνια. Για την ακρίβεια, τον πρόλαβε ο Θόδωρος Πάγκαλος, αμβλύνοντας τη μομφή που δέχονται μετά τις νεότερες αποκαλύψεις για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις των συμμάχων τους: ήδη κατεγράφη στα διεθνή μίντια ότι δεν είναι μόνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ υπόλογες – υπάρχουν και οι ελληνικές.

Αυτό τουλάχιστον αντιλαμβάνεται κάποιος τρίτος από την τρέχουσα ειδησεογραφία. Οπότε, ευλόγως καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες δεν συμπεριφέρονται απλώς απρεπώς, όπως οι Αμερικανοί, αλλά και ηλιθίως. Απρεπώς γιατί παρακολουθούν τα τηλέφωνα των συμμάχων τους και ηλιθίως γιατί το ομολογούν!

Μιλώντας βέβαια σήμερα για τον Θόδωρο Πάγκαλο, το πρώτο που προκύπτει είναι ότι τείνει να πάρει τη θέση του μακαρίτη Βαγγέλη Γιαννόπουλου στις προτιμήσεις των ΜΜΕ λόγω του επιθετικού χαρακτήρα που έχει ο δημόσιος λόγος του. Αλλά είναι μάλλον η πρώτη φορά στη θυελλώδη διαδρομή του που δεν είναι σαφές αν πάτησε την πεπονόφλουδα που ο ίδιος έριξε στον εαυτό του ή αν συνειδητά συνέδραμε τους Αμερικανούς που βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Αβυσσος η ψυχή του πολιτικού.

Επισήμως η κυβέρνηση Σαμαρά προσπάθησε, διά του εκπροσώπου της, να σώσει ό,τι σώζεται. Οι εκμυστηρεύσεις Πάγκαλου μετατρέπουν τη χώρα από θύμα υποκλοπών σε θύτη. Και επιπλέον, ο πρώην υπουργός δεν κατέστη απλώς και ο ίδιος θύμα του εαυτού του, με μια αδιανόητη αφήγηση για πολιτικό του δικού του εκτοπίσματος. Παίρνει και άλλους στον λαιμό του. Στον βαθμό που δεν αμφισβητείται η βαρύτητα των λεγομένων του – είναι άλλωστε ευφυής ως άνθρωπος, έμπειρος ως πολιτικός και ενημερωμένος ως πρώην υπουργός -, εξηγήσεις για την υπόθεση που εξιστόρησε πρέπει να δώσουν και όσοι αναφέρονται ως αποδέκτες των ίδιων «διασκεδαστικών» απομαγνητοφωνήσεων.

Ολα αυτά αδικούν ενδεχομένως έναν άνθρωπο με τη δική του στόφα. Δεν είναι η πρώτη φορά. Αλλά πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που μια αναφορά του στη Γερμανία («ένας γίγαντας με μυαλό μικρού παιδιού») απέληξε σε αυτό που αναφέρει μια ατάκα από το «Λεξικό του έξυπνου λόγου» του Πάσχου Μανδραβέλη: «Τα λόγια που λες σήμερα πρέπει να είναι απλά και γλυκά, γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί να τα φας».