[Προεκτάσεις] Αδιέξοδο

«Αυτό δεν είναι πίπα». Τίτλος διάσημου έργου του σουρεαλιστή ζωγράφου Ρενέ Μαγκρίτ που απεικονίζει μία… πίπα! Τυχαία άραγε το «κείμενο των 58» για την Κεντροαριστερά αρχίζει με τη φράση «αυτό δεν είναι διακήρυξη δημιουργίας νέου κόμματος» και καταλήγει στην πρόσκληση… για δημιουργία νέου κόμματος;

Το σουρεαλιστικό άλλωστε υποκρύπτεται σε αρκετά στοιχεία του κειμένου, μαζί με κάποιες αφελείς αναγνώσεις της πραγματικότητας, όπως π.χ. η διαπίστωση «η εποχή των Μνημονίων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της». Πραγματικά νέες προτάσεις το κείμενο δεν περιέχει. Διατυπώνονται απόψεις που έχουν ξαναδιατυπωθεί και υπογράφονται από πρόσωπα που τις έχουν ξαναϋπογράψει. Αλλά συνολικά το περιεχόμενο του κειμένου κινείται ανάμεσα σε ευχολόγια και σε αντιλήψεις που συνιστούν την επιτομή του ελιτισμού.

Οταν προσπαθεί να γίνει συγκεκριμένο, απλώς «προδίδει» την αδυναμία αυτών στους οποίους απευθύνεται να λειτουργήσουν συντεταγμένα σε συγκροτημένο πολιτικό οργανισμό. Στο «διά ταύτα», π.χ., αναφέρεται: «Προτείνουμε τη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού φορέα που θα συστεγάσει όλους, χωρίς να απαιτήσει τη διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων και συλλογικοτήτων». Δηλαδή; Μπορεί να φανταστεί κανείς πώς θα ήταν ένα τέτοιο κόμμα στο οποίο θα συνέχιζαν να υφίστανται τα άλλα κόμματα και οι «συλλογικότητες»(!) που θα το συγκροτούσαν; Τύφλα να έχουν οι «συνιστώσες» του ΣΥΡΙΖΑ.

Κατ’ ουσίαν, το μόνο που προσκομίζουν οι 58 είναι οι καλές προθέσεις τους. Επιδιώκουν αφενός να δράσουν ως διαμεσολαβητές ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜΑΡ, αφετέρου σε πρόσωπα και ομάδες που κινούνται άναρχα και αφ’ υψηλού στην «κεντροαριστερή» περιοχή του πολιτικού φάσματος, περισσότερο επειδή είναι στη φύση τους παρά γιατί δεν υπάρχει κόμμα να τους στεγάσει.

Ασφαλώς προσθέτει στον δημόσιο διάλογο να διαβουλεύονται οι άνθρωποι, να υπογράφουν κείμενα και να διατυπώνουν απόψεις, είτε ως ομάδες είτε ως πρόσωπα ή «προσωπικότητες». Αλλά, κακά τα ψέματα: η πολιτική γίνεται με ψήφους – δεν γίνεται με υπογραφές σε κείμενα για σεμινάριο. Ο Σημίτης δεν έγινε πρωθυπουργός γιατί ίδρυσε τον ΟΠΕΚ, αλλά γιατί προηγουμένως ο Ανδρέας Παπανδρέου έπεισε τους πολίτες να τον ακολουθούσουν στη συγκρότηση του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος με δομή, ηγεσία και πρόγραμμα. Το κείμενο των 58 εκφράζει πρωτίστως το αδιέξοδο του χώρου τους. Και όπως έλεγε ο ουκρανός συγγραφέας Μιχαήλ Τουρόφσκι, «όσο πιο μακρύ είναι ένα αδιέξοδο τόσο πιο πολύ μοιάζει με δρόμο».