[Προεκτάσεις] Λαδώματα!

Οπως συνήθως τα κόμματα αντί να δουν το φεγγάρι κοιτάζουν το δάκτυλο – και  καβγαδίζουν για το χρώμα του. Μιλάμε για την περίπτωση του συνδικαλιστή από το Νοσοκομείο Σωτηρία που φέρεται να ζήτησε πενήντα χιλιάρικα για να σταματήσει μια απεργία. Εκτός από την αστυνομική υφή της υπόθεσης, υπάρχουν και άλλες πλευρές.

Μία ανέδειξε στο «Βήμα» η Λώρη Κέζα: η σπουδή του Αδωνη Γεωργιάδη να εκμεταλλευτεί την υπόθεση για να φορτίσει αρνητικά τον συνδικαλισμό και να πετάξει και σπόντες για το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Βρήκε και τα κάνει και κανείς δεν μπορεί να του πει τίποτε. Ενας ακόμη αξιωματούχος της πολιτικής με συγκεκριμένη ιδεολογία, που ανοίγει σαμπάνιες όταν ο εγχώριος συνδικαλισμός βάζει τα χεράκια του και βγάζει τα ματάκια του – κι εδώ τα παραέβαλε. Η εμφάνιση του υπουργού στην τηλεόραση γι’ αυτό το θέμα παρέπεμπε στην παροιμία για την «κυρία» που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει.

Μια άλλη πλευρά είναι τα ερωτήματα που εγείρονται καθώς πρώτη φορά εμφανίζεται συνδικαλιστής στον δημόσιο τομέα να ζητάει λάδωμα από… κράτος για να σταματήσει μια απεργία. Αφήνουμε το ηθικό και το ποινικό του πράγματος. Να δούμε το πρακτικό. Πώς ακριβώς γίνεται;

Στον ιδιωτικό τομέα μπορεί να βγάλει από το συρτάρι του ο εργοδότης ένα μάτσο ευρώ και να τα προσφέρει. Κανείς δεν θα του ζητήσει λογαριασμό. Στο Δημόσιο όμως; Σε ποιον θα χρεωθούν τα λεφτά που θα δοθούν κάτω από το τραπέζι – γιατί προφανώς δεν θα τα βάλει από την τσέπη του ο αξιωματούχος που θα τα δώσει στον συνδικαλιστή.

Εξ όσων είναι γνωστά στους προϋπολογισμούς των ΔΕΚΟ δεν υπάρχουν τέτοια κονδύλια. Προβλέπονται επιχορηγήσεις των σωματείων, αλλά λαδώματα συνδικαλιστών με ρευστό δεν προβλέπονται. Πώς λοιπόν έφτασε στο σημείο να το αξιώνει ο συγκεκριμένος εργατοπατέρας; Ηξερε κάτι γι’ αυτήν την πρακτική; Συμβαίνει και αλλού; Υπάρχουν απεργίες  που λύθηκαν με φακελάκι; Η διαλεύκανση είναι ο πιο ασφαλής τρόπος να εξασφαλίσει ο ελληνικός συνδικαλισμός ότι δεν θα τον πιάσει ξανά στο στόμα του ο κάθε Γεωργιάδης. Γιατί όπως στην πολιτική έτσι και στον συνδικαλισμό το πρόβλημα βρίσκεται στα πρόσωπα, όχι στους θεσμούς. Ή όπως έλεγε ο αμερικανός συγγραφέας Ουίλιαμ Γκάντις: «Η εξουσία δεν διαφθείρει τους ανθρώπους, οι άνθρωποι διαφθείρουν την εξουσία».