[Προεκτάσεις] Πράξη

2 λεπτά
Είναι μια έκπληξη: η κυβέρνηση Σαμαρά περνάει κρίση σωφροσύνης. Τις τελευταίες ημέρες η κοινή λογική κάνει πάρτι στο Μέγαρο Μαξίμου με αποτέλεσμα να παίρνουν σωστές αποφάσεις – και πάντως να μην παίρνουν λανθασμένες. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής.
Πρώτα ήταν το ισορροπημένο και ενωτικό μήνυμα του Πρωθυπουργού που απέσυρε από την κυκλοφορία τους θιασώτες της θεωρίας των δύο άκρων – ιδίως τους προσωπικούς συνεργάτες του. Και είναι απορίας άξιον πώς ο αντιπρόεδρός του δεν έπιασε αμέσως το ακριβές περιερχόμενο του μηνύματος, ενώ οι καπεταναίοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάλαβαν καν το υπονοούμενο και συνέχισαν το βιολί τους.
Στη συνέχεια ο Αντώνης Σαμαράς απέρριψε την ιδέα για συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη Χρυσή Αυγή. Οξυδερκής απόφαση. Ο μόνος που είχε να ωφεληθεί από αυτή τη συνάντηση θα ήταν αυτός που δεν θα είχε πρόσκληση: ο Μιχαλολιάκος. Γιατί θα μετακινούσε το ζήτημα από το πεδίο της ποινικής αντιμετώπισης των μεθόδων υποκόσμου που χρησιμοποιεί η οργάνωσή του στο πεδίο της πολιτικής.
Προς τι η προχειρότητα όσων προώθησαν αυτή την ιδέα και η ακρισία όσων επιμένουν; Τι ακριβώς περιμένουν; Να συσπειρωθεί κατά του νεοναζισμού η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων; Μα είναι ήδη συσπειρωμένη: οι χρυσαυγίτες ως μειοψηφία δρουν, όπως δρουν. Το έκαναν και όταν έπαιρναν στις εκλογές μόλις 0,2%. Ή όταν είχαν μόνο μία έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων.
Μια συνάντηση των πολιτικών αρχηγών γίνεται για να αντιμετωπίσει ένα πολιτικό πρόβλημα – δεν νοείται για να ασχοληθεί με ποινικά αδικήματα. Οσοι την επιδιώκουν για να έχουν ευκαιρία να φλυαρήσουν δεν αντιλαμβάνονται ότι στην τρέχουσα φάση αυτή η συζήτηση συντηρεί τη Χρυσή Αυγή. Ισως γιατί δεν συναισθάνονται ότι υπάρχουν πολίτες που την προτιμούν ως τιμωρία κατά των πολιτικών που θεωρούν υπευθύνους για τα σημερινά προβλήματα.
Κοντά στον νου κι η γνώση. Οι χειρισμοί αυτή τη στιγμή δεν είναι υπόθεση των πολιτικών κομμάτων, ιδίως αυτών που εκπροσωπούν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Είναι υπόθεση του Δένδια, του Αθανασίου και των υπηρεσιών που εποπτεύουν. Αν κάνουν καλά τη δουλειά τους, αυτό το μόρφωμα θα εξαερωθεί. Αυτή τη φορά στο σαμαραίικο καταλαβαίνουν καλύτερα από κάθε άλλον αυτό που έλεγε ο Σαρτρ: «Δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα από την πράξη».














