[Αγιογραφίες] Κερκόπορτες

ΑΝΑΛΗΨΗ ευθυνών χρειάζεται – όχι μετάθεσή τους. Το είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η αιχμή του Κάρολου Παπούλια αφορά το πολιτικό σύστημα και τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη Χρυσή Αυγή. Για τα κόμματα που μετέχουν στο λεγόμενο «δημοκρατικό τόξο», το κόμμα Μιχαλολιάκου είναι βέλος με το οποίο οι μεν προσπαθούν να πλήξουν τους δε. Ο κίνδυνος, βέβαια, είναι ο πραγματικός τραυματίας να αποδειχθεί το πολίτευμα.

Ο Παπούλιας έκανε την αναμενόμενη θεσμική παρέμβαση. Ωστόσο, ασχέτως πολιτικής αντιπαράθεσης, δεν ήταν ένα σπουδαίο 24ωρο για τους θεσμούς. Το Διαδίκτυο πήρε φωτιά από τις αφηγήσεις που ήθελαν τους άνδρες αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ να παρακολουθούν και μια γυναίκα ανάμεσά τους να τραβάει περίστροφο και να ακινητοποιεί τον δράστη. Είναι το είδος του στόρι που, πολλαπλασιαζόμενο σε αναρίθμητα τερματικά, συντηρεί την εικόνα μιας Αστυνομίας που, στη βάση της, είναι σε ώσμωση με τη Χρυσή Αυγή. Υστερα, είχαμε την είσοδο εισαγγελέων και αστυνομικών στα γραφεία του κόμματος Μιχαλολιάκου. Οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής που εμφανίστηκαν εκεί συμπεριφέρθηκαν σαν να μην υπήρχαν εκεί οι Αρχές και φαίνεται πως τις «στόλισαν» φραστικά όπως κάνουν με το Προεδρείο ή τους πολιτικούς τους αντιπάλους στη Βουλή. Είναι προφανές ότι οι χρυσαυγίτες διακατέχονται από αίσθημα ατιμωρησίας. Η αλήθεια είναι ότι η οργάνωση, με μπροστάρηδες τους βουλευτές της, έχει κάνει τόσo πολλά ανενόχλητη τον τελευταίο χρόνο που δεν έχει λόγο να ασχολείται. Ολα αυτά σε εποχή που προφυλακίζονται αβέρτα μητέρες ανήλικων τέκνων.

ΕΙΝΑΙ ασθενική η δημοκρατία μας; Ο Παπούλιας ζήτησε να μην υπάρξει καν χαραμάδα στον φασισμό. Μάλιστα – ούτε χαραμάδα, την ίδια ώρα που επιλεγμένα στελέχη του κόμματος Μιχαλολιάκου έχουν προνομιακή μεταχείριση σε ηλεκτρονικά ή έντυπα ΜΜΕ. Με απλά λόγια, τι να την κάνεις τη χαραμάδα όταν υπάρχουν τόσες Κερκόπορτες με τόσους κλειδοκράτορες να είναι πρόθυμοι να τις ανοίξουν; Στην πραγματικότητα, περισσεύουν οι γενναίες δηλώσεις και απουσιάζουν οι γενναίες συμπεριφορές. Το κακό έχει συντελεστεί, η Χρυσή Αυγή έχει εγκαθιδρύσει ένα σημαντικό προγεφύρωμα μεταξύ των μη προνομιούχων τάξεων και ο κύκλος της βίας που άνοιξε στην Αμφιάλη φαίνεται δύσκολο να κλείσει σύντομα. Η λογική της τυφλής αντιπαράθεσης έχει επικρατήσει πλήρως στη βάση και είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς θα ανασχεθεί.  

ΤΟ πιο δυσάρεστο ερώτημα – για όποιον έχει γερό στομάχι – που προκύπτει από τις τελευταίες 24 ώρες είναι το εξής: κερδίζει ή χάνει η Χρυσή Αυγή; Οχι διεθνώς ή στα πολιτικά σαλόνια. Αλλά στα αλώνια της οργής. Επαρκεί η κλασική ανάγνωση που λέει ότι η άνοδός της είναι συνάρτηση της κατακόρυφης αύξησης της ανεργίας; Ή μήπως έχουμε περάσει σε άλλη φάση; Μήπως δηλαδή ζούμε το φαινόμενο μιας χουλιγκανοποίησης της ελληνικής πολιτικής στο πεζοδρόμιο, με συγκρούσεις σκληρών ομάδων που να θυμίζουν τα «ραντεβού» των σκληροπυρηνικών οπαδών των ομάδων; Από την άποψη αυτή, ένα από τα παράδοξα της σχετικής ειδησεογραφίας των τελευταίων ημερών ήταν η σύγκρουση χρυσαυγιτών και οπαδών του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη επειδή ένας αλβανός παίκτης της ομάδας εμφανίστηκε ως συμπαθών του UCK στα social media. Επικράτησαν οι παοκτσήδες. Αντιθέτως, οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν αντίστοιχη συνοχή και αίσθημα κοινής ταυτότητας.