[Προεκτάσεις] Απαξίωση!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία δύο πράγματα μπορεί να κάνει ένας πολιτικός: είτε να υλοποιήσει ένα σχέδιο όταν είναι στην κυβέρνηση είτε να υποσχεθεί ένα άλλο αν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Και για τα δύο απαιτείται μία προϋπόθεση: η πολιτική σταθερότητα.
Για τη σημερινή Ελλάδα αυτό είναι και προϋπόθεση εξόδου από την κρίση, από όποια σκοπιά και αν την αντιμετωπίζει κανείς. Είτε περιμένει να «βγει» το πρόγραμμα που προωθεί η κυβέρνηση είτε θέλει να αναλάβει η αξιωματική αντιπολίτευση για να εφαρμόσει το δικό της.
Θα ήταν λογικό τα δύο κόμματα που βρίσκονται στην εξουσία και όποιο τρίτο φιλοδοξεί να έλθει, να έχουν ως κοινή επιδίωξη να διασφαλίσουν συνθήκες ομαλότητας, ανεξάρτητα από τις λοιπές διαφορές τους.
Αλλως το φάντασμα του εκτροχιασμού που κόβει βόλτες πάνω από τον δημόσιο βίο θα πλησιάσει περισσότερο και θα βάλει την κοινωνία να φάει τις σάρκες της. Αν δεν το κάνει ήδη, κρίνοντας από την ευκολία που έχει η ναζιστική Ακροδεξιά και κάτι άλλοι τύποι να δηλητηριάζουν τη δημόσια ζωή με τη μισαλλοδοξία ή να στρατολογούν νέους ανθρώπους στη βία.
Παρ’ όλα αυτά, στην πολιτική ατμόσφαιρα που διαμορφώνουν οι απεργίες των ημερών, η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται το κοινό συμφέρον τους στην εμπέδωσή της πολιτικής σταθερότητας. Τουναντίον.
– Ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να εξηγεί με χειροπιαστό τρόπο στους πολίτες πώς θα διαχειριζόταν τα πράγματα αν είχε την ευθύνη τους και να περιμένει τις εκλογές για να την πάρει όπως ισχυρίζεται, αξιοποιεί την εύλογη λαϊκή διαμαρτυρία για να τροφοδοτήσει την πολιτική οξύτητα. Χωρίς να αντιλαμβάνεται τι θα συμβεί αν χάσει τον έλεγχο.
– Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που κυβερνούν, αντί να εμμένουν στην πολιτική επιχειρηματολογία, αυτοϊκανοποιούνται με καταγγελίες για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρακάμπτοντας ότι το πρόβλημά τους δεν είναι ο Τσίπρας. Είναι οι πολίτες που ακολουθούν το κόμμα του μαστιζόμενοι από την κρίση.
Και οι δύο πλευρές του σύγχρονου διπολισμού προωθούν από τα χαρακώματά τους την απαξίωση εαυτών και αλλήλων. Αντί να κλείσουν μαζί την πόρτα της αποσταθεροποίησης, ισχυρίζονται ότι αντιπαρατίθενται για να σώσουν τη δημοκρατία. Μόνο που όπως θα έλεγε ο αμερικανός δημοσιογράφος Μπρουκς Ατκινσον: «Επειτα από μια καταστροφή υπάρχει πολύ λίγη δημοκρατία για να σώσει κανείς».
Google news
