[Κιόσκι] Μία χάρτα και δύο προσευχές

Η Χάρτα της Κοσμικότητας διανεμήθηκε σε όλες τα σχολεία της Γαλλίας χθες. Και όπως μας πληροφορεί το περιοδικό Nouvel Observateur, η εντολή του υπουργείου ήταν σαφής: η Χάρτα πρέπει να αναρτηθεί σε εμφανές σημείο. Μια τέτοια πρωτοβουλία φαντάζει αδιανόητη σε μια χώρα της οποίας ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει έναν μητροπολίτη ότι κανένας δεν θα πειράξει τη «θρησκευτική μας παράδοση». Αλλά επειδή δικαιούται να ελπίζει κανείς πάντα, ιδού τι ορίζουν μερικά από τα 15 άρθρα της Χάρτας:

– Ο κοσμικός χαρακτήρας του κράτους εγγυάται σε όλους την ελευθερία της συνείδησης. Καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ή να μην πιστεύει. Επιτρέπει την ελεύθερη έκφραση των πεποιθήσεών του υπό την προϋπόθεση του σεβασμού των πεποιθήσεων του άλλου.

– Η κοσμικότητα του σχολείου προσφέρει στους μαθητές τις κατάλληλες συνθήκες για να σφυρηλατήσουν την προσωπικότητά τους, να καλλιεργήσουν την κρίση τους ελεύθερα και να κατανοήσουν την ιδιότητα του πολίτη. Τους προστατεύει από τον προσηλυτισμό και από κάθε είδους πίεση που θα τους εμπόδιζε να κάνουν ελεύθερα τις επιλογές τους.

– Ο κοσμικός χαρακτήρας επιτρέπει την άσκηση της ελευθερίας της έκφρασης όπως και τον σεβασμό των δημοκρατικών αξιών και του πλουραλισμού των πεποιθήσεων.

– Ο κοσμικός χαρακτήρας συνεπάγεται την απόρριψη κάθε μορφής βίας και διακρίσεων, εγγυάται την ισότητα ανάμεσα στα κορίτσια και στα αγόρια και βασίζεται σε μια κουλτούρα σεβασμού και κατανόησης του άλλου.

– Ολα τα μέλη του διδακτικού προσωπικού έχουν την υποχρέωση να διδάσκουν στους μαθητές την έννοια και την αξία της κοσμικότητας, όπως και να ενημερώσουν τους γονείς των μαθητών για τη Χάρτα.

– Το διδακτικό προσωπικό έχει υποχρέωση να τηρεί αυστηρή ουδετερότητα.

– Κανένας μαθητής δεν μπορεί να επικαλεστεί τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις για να μη συμμορφωθεί με τον κανονισμό του σχολείου.

– Με τις σκέψεις τους και τις δραστηριότητές τους οι μαθητές συμβάλλουν στη διατήρηση του κοσμικότητας στο σχολείο τους.

– Ο κοσμικός χαρακτήρας είναι συμβατός με την ιδιότητα του πολίτη καθώς αποτελεί τον συνεκτικό κρίκο ανάμεσα στην ελευθερία, στην ισότητα και στην αδελφοσύνη.

Αυτός ο κόσμος είναι πολύ διαφορετικός από τον δικό μας; Μπορεί όχι και τόσο. Γιατί εκτός από τις πρωθυπουργικούς ανένδοτους υπέρ πίστεως υπάρχει κι εκείνο το μήνυμα της φίλης στο facebook: «Στους δημόσιους παιδικούς σταθμούς – από τη μικρή μου εμπειρία – τα  4χρονα κάνουν δύο προσευχές την ημέρα. Μία το πρωί και μία πριν από το μεσημεριανό. Για να γλιτώσουμε έστω και λίγο αυτόν τον διπλό ψυχαναγκασμό το πρωί φτάνουμε πάντα καθυστερημένοι. Παρακαλώ, μαζί με τα Θρησκευτικά ας περιοριστούν και οι προσευχές, μπας και πάμε μια μέρα σχολείο στην ώρα μας…».