[Προβολείς] Θνησιγενές πλεόνασμα

Χρόνια τώρα το είχαμε οσμισθεί. Αλλά το επετειακό Συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ ήρθε και μας έπεισε: Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα. Υπάρχει το φαντασιακό ΠΑΣΟΚ, που κατοικεί στον στοχασμό των καθηγητών και τρέφεται από τον αταλάντευτο ευρωπαϊσμό των εκσυγχρονιστών. Και μαζί, στα ίδια πάνελ, στην ίδια ζωή, υπάρχει το όντως ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα των επαγγελματιών πολιτικών που διατρανώνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν πρόλαβαν να αλλάξουν, αλλά ότι δεν κατόρθωσαν να παραμείνουν ίδιοι, όταν τους συνάντησε αμείλικτη η πραγματικότητα.

Ας το πούμε με ένα παράδειγμα. Την ώρα που εντός της αιθούσης σχεδιαζόταν η ανάδυση του τρίτου πόλου, στους διαδρόμους του Συμποσίου μια εκπρόσωπος του όντως ΠΑΣΟΚ οίμωζε ενώπιον των δημοσιογράφων. Είχε πέσει, έλεγε, θύμα της τρόικας. Οπως φάνηκε μετά, οι απάνθρωποι δανειστές δεν την άφηναν να μοιράσει περίπου 14 εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό σε 200 εργαζομένους…

Τον έχουμε μάθει πια αυτόν τον ρυθμό. Οι δυνάμεις που υποτίθεται ότι ανέλαβαν την ιστορική αποστολή να αλλάξουν τη χώρα η οποία χρεοκόπησε παλινδρομούν στους τρόπους που προκάλεσαν τη χρεοκοπία. «Ματώνουν» για το πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά το περιγράφουν ως πακέτο προς διανομή, ως εργαλείο της πολιτικής που γέννησε τα ελλείμματα.

Εχουμε πια πειστεί. Δεν κινδυνεύουμε από τον αλαλάζοντα αντιευρωπαϊσμό. Είναι πολύ ρηχός για να αλλάξει από μόνος του την ιστορική μοίρα της χώρας. Κινδυνεύουμε από την ανεπάρκεια όσων υποτίθεται ότι υπερασπίζονται αυτή τη μοίρα. Για να το πούμε ωμά: τι να σου φταίνε οι Τσίπρες, όταν έχεις τέτοιες Φώφες;