[Ιστορίες] Βρέχει άνδρες

Πάνε εννέα μήνες που η Μάσα Γκέσεν γράφει αυτή την ανοικτή επιστολή στο μυαλό της. Από όταν έμαθε πως η Δούμα σκεφτόταν να απαγορεύσει τις υιοθεσίες ρώσων ορφανών από αμερικανούς πολίτες. Η Γκέσεν, βλέπετε, διαθέτει διπλή υπηκοότητα. Γεννήθηκε στη Ρωσία αλλά εγκαταστάθηκε, έφηβη, με την οικογένειά της στις ΗΠΑ. Εγινε δημοσιογράφος, ειδικεύτηκε σε θέματα AIDS, έγινε ακτιβίστρια. Το 1991 επέστρεψε στη Ρωσία, πέρυσι κυκλοφόρησε μια δηλητηριώδη βιογραφία του Πούτιν (εκδ. Πατάκη). Στο μεταξύ, είχε γνωρίσει τον Βόβα.

Τον βρήκε σε ένα ορφανοτροφείο για παιδιά από οροθετικές μητέρες και τον υιοθέτησε. Κανένας άλλος δεν τον ήθελε. Ο Βόβα ήταν τριών ετών. Και δεν ήξερε να μιλάει. Στην ομιλία, αντιδρούσε σποραδικά. Μπορούσε όμως να χορεύει. Και να τραγουδάει. Λάτρευε τη μουσική. Η Γκέσεν και η σύντροφός της – η Ρωσίδα Σβετλάνα Τζενεράλοβα, παντρεύτηκαν το 2004 στις ΗΠΑ – τον πήγαν σε λογοθεραπεύτρια. Εκείνη τους εξήγησε πως οι μύες του προσώπου του είχαν μερική παράλυση∙ συνέστησε ασκήσεις, μασάζ και μαθήματα μουσικής∙ κλαρινέτο, ει δυνατόν, όργανο που απαιτεί απόλυτο έλεγχο των μυών του προσώπου. «Τον ακούτε; Πιστεύετε ότι θα έπαιζε σήμερα κλαρινέτο αν δεν είχε υιοθετηθεί από Αμερικανίδα» – «έγραφε» στην επιστολή της η Γκέσεν. Τελικά, άκουσε η ίδια, τον Μάρτιο, έναν άνθρωπο του Πούτιν να καταγγέλει πως «οι Αμερικανοί θέλουν να υιοθετήσουν παιδιά Ρώσων και να τα μεγαλώσουν σε περιβάλλοντα τόσο διεστραμμένα όσο αυτό της Μάσα Γκέσεν». Η Γκέσεν απελπίστηκε. Ο 16χρονος Βόβα είχε γίνει μόλις δεκτός, με υποτροφία, σε ένα αμερικανικό μουσικό λύκειο-οικοτροφείο. Αλλά στο μεταξύ είχε ψηφιστεί εκείνος ο νόμος που απαγορεύει την «ομοφυλόφιλη προπαγάνδα» και το Κρεμλίνο είχε αρχίσει να απεργάζεται νέο νόμο που θα επιτρέπει την αρπαγή των παιδιών, ακόμα και βιολογικών παιδιών, από ομόφυλα ζευγάρια. Η Γκέσεν φοβόταν ότι δεν θα ξαναέβλεπε τον γιο της, πως κάποιο δικαστήριο θα της τον έπαιρνε ερήμην.

Ο Βόβα βρίσκεται στις ΗΠΑ από τον Ιούνιο. Τον ίδιο μήνα, η Γκέσεν και η σύντροφός της έβαλαν πωλητήριο στο σπίτι τους στη Μόσχα. Τον Αύγουστο άρχισαν να ψάχνουν σπίτι στη Νέα Υόρκη. Σε μία τελευταία βόλτα με το αυτοκίνητο στη ρωσική πρωτεύουσα, μάνα και γιος έβαλαν στο σι-ντι πλέιερ το It’s raining men, άνοιξαν τα παράθυρα και βάλθηκαν να κάνουν, τραγουδώντας όσο πιο δυνατά μπορούσαν, λίγη ομοφυλοφιλική προπαγάνδα.