[Διαστάσεις] Απορίες ενός αδαούς

Ειδικός στο ποδόσφαιρο δεν είμαι. Πήγα, ας πούμε, στη Λεωφόρο το περασμένο Σάββατο και δεν κατάλαβα ότι το γκολ της Βέροιας ήταν οφσάιντ. Ως απλός πολίτης, όμως, έχω μερικές απορίες για τη «μεταγραφή του αιώνα».

1) Η Ρεάλ είναι η πλουσιότερη ποδοσφαιρική ομάδα του κόσμου. Την ίδια στιγμή όμως, και παρά τα τεράστια έσοδά της από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, έχει ένα χρέος που φτάνει τα 600 εκατομμύρια ευρώ. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ να δίνει πάνω από 100 εκατομμύρια για τη μεταγραφή του Γκάρεθ Μπέιλ; Το 2009, προτού ξεσπάσει δηλαδή η χρηματοπιστωτική κρίση, είχε λάβει ένα μεγάλο δάνειο από τις τράπεζες για να χρηματοδοτήσει τις μεταγραφές του Κριστιάνο Ρονάλντο και του Κακά. Εκανε άραγε το ίδιο και τώρα; Στη σημερινή Ισπανία, με τη συγκεκριμένη κρίση;

2)  Το συνηθισμένο επιχείρημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι ο πλούτος μιας ομάδας είναι οι παίκτες της. Να, η Ρεάλ πούλησε χθες τον Οζίλ στην Αρσεναλ κι έβγαλε τα μισά από αυτά που έδωσε για τον Μπέιλ. Φαντάζομαι λοιπόν ότι το ντιλ είναι κάπως έτσι: ο Πέρεθ πηγαίνει στην Banco Santander και ζητεί ένα δάνειο παρουσιάζοντας ως εγγύηση το τιμολόγιο των παικτών του. «Θέλω να καταλάβετε ότι οι ακριβοί παίκτες είναι η αδυναμία μου», λέει στον τραπεζίτη. Και ο άλλος, τι να κάνει, υποκύπτει. Με αποτέλεσμα το χρέος της ομάδας να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο. Το θέμα είναι άραγε μόνο αθλητικό;

3) Ολα τα παραπάνω καλύπτονται από ένα πέπλο μυστικότητας. Ο πρόεδρος της Τότεναμ αποκάλυψε ότι υποχρεώθηκε από τον ισπανό ομόλογό του να κρατήσει μυστικό το ακριβές ύψος της μεταγραφής του Μπέιλ για να μη… θυμώσει ο Ρονάλντο. Σύμφωνα όμως με την «Ελ Παΐς», πηγές που πρόσκεινται στην αγγλική ομάδα και είδαν τα έγγραφα που υπεγράφησαν βεβαιώνουν ότι η συμφωνία έκλεισε στα 101 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή επτά εκατομμύρια περισσότερα από τη μεταγραφή του Ρονάλντο το 2009. Ολοι περιμένουν τώρα με κομμένη την ανάσα την αντίδραση του τελευταίου. Και το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι: μήπως κάποιος μας δουλεύει;

4) Στο βιβλίο του «Soccernomics» ο οικονομολόγος Στέφαν Σιμάνσκι επισημαίνει ότι το ποδόσφαιρο δεν υπακούει στους κανόνες της οικονομίας. Η αγορά του Μπέιλ δεν αποσκοπεί στην αύξηση των κερδών της ομάδας, αλλά στην ενίσχυση του κύρους του προέδρου της. Για τον ίδιο λόγο, άλλωστε, τόσο ο Πέρεθ όσο και ο ιδιοκτήτης της Μάντσεστερ Σίτι σεΐχης Μανσούρ και η φίλη τού ιδιοκτήτη της Τσέλσι Ρόμαν Αμπραμόβιτς συλλέγουν έργα τέχνης. Οι μεγάλες ομάδες δεν χρεοκοπούν ποτέ. Ακόμη κι αν χρεοκοπήσουν, τελικά επιβιώνουν γιατί κατά βάθος είναι βιώσιμες. Να μην ανησυχούν λοιπόν οι φίλοι της ΑΕΚ;