Αν η ελληνική οικονομία ήταν ταινία, θα ήταν το «Ορατότης μηδέν» του Φώσκολου.  Ηδη ο Αγγελος Κρεούζης - με τη μορφή του Νίκου Κούρκουλου - άρχισε να ουρλιάζει: «Τι κάνετε μωρέ; Σταματήστε το κάρβουνο... Οχι άλλο κάρβουνο!». Στην ατμοκίνητη ναυσιπλοΐα αυτό σήμαινε ότι το καζάνι δεν θα αντέξει και το σκάφος θα ανατιναχθεί. Στη σημερινή Ελλάδα σημαίνει ακριβώς το ίδιο.
Οπως και στην ταινία, η υπόθεση είναι φλου. Ο Στουρνάρας λέει ότι δεν θα χρειαστεί άλλο κάρβουνο, αλλά η Κομισιόν προεξοφλεί ότι θα συνεχίσουμε με το χαράτσι της ΔΕΗ και την εισφορά αλληλεγγύης, ενώ στο ΔΝΤ θέλουν περισσότερες απολύσεις και μικρότερο κατώτατο μισθό. Μπερδεύτηκαν τα πλάνα στο μοντάζ ή μας κάνει πλάκα ο σκηνοθέτης;
Αυτήν τη στιγμή η χώρα ζει με τον μήνα. Για να πάρει τη δόση πρέπει να αποδεικνύει διαρκώς ότι προχωράει σε μεταρρυθμίσεις και ταυτόχρονα να μπαλώνει τις δημοσιονομικές τρύπες της. Σε μεγάλο βαθμό το κάνει - θα το παραδεχθεί και ο σύντροφος Πολ Τόμσεν σήμερα. Παραδόξως όμως αυτό αντί να λύνει το πρόβλημα, το κάνει όλο και πιο περίπλοκο.
Εκτός από τη δραστική μείωση στο έλλειμμα του προϋπολογισμού, τα λοιπά οικονομικά μεγέθη είναι εξίσου χάλια με το 2010 που άρχισε η «βελτίωσή» τους. Από τον Παπανδρέου ώς τον Σαμαρά το Μνημόνιο είναι σαν τις γραμμές του ορίζοντα: όταν φτάνεις στη μια, προβάλλει η άλλη. Τι στο διάολο συμβαίνει και πάντα λείπουν λεφτά;   
Η απάντηση είναι εντυπωσιακά απλή. Συμβαίνει αυτό που συνέβαινε και πριν από το Μνημόνιο: το κράτος δεν μπορεί να μαζέψει τους φόρους! Το είχε πει με ειλικρίνεια το 2008 ο Γιώργος Αλογοσκούφης - «τα έσοδα έχουν κλατάρει» - και τον χλεύασαν. Η διαφορά από τότε είναι ότι σήμερα υπάρχουν όλο και λιγότεροι φόροι για μάζεμα, επειδή μειώνονται οι δραστηριότητες που θα μπορούσαν να φορολογηθούν.   
Αν ώς τώρα οι κυβερνήσεις την έπεφταν σε όποιους εύρισκαν πρόχειρους για να γεμίζουν τα ταμεία, από εδώ και πέρα αυτοί δεν έχουν τίποτε άλλο για να φορολογηθεί. Με αναγωγή στην ταινία του Φώσκολου, το θέμα δεν είναι αν χρειάζεται κι άλλο κάρβουνο - είναι ότι δεν υπάρχει κάρβουνο.  
Κοντά στο νου κι η γνώση. Χρειάζονται επειγόντως αναπτυξιακές  δραστηριότητες που θα δημιουργήσουν φορολογητέα ύλη και φορολογικό σύστημα που θα επιτρέπει στο κράτος να τη συλλέγει. Μια νέα φοροεπιδρομή στους ίδιους και τους ίδιους, θα αποδώσει μόνο την οργή τους. Γιατί όπως έλεγε ο αμερικανός συγγραφέας Οστιν Ο'Μάλεϊ: «Οταν βάζεις φόρους και όταν κουρεύεις πρόβατα, καλό είναι να σταματάς πριν γδάρεις το πετσί».
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από