[Ιστορίες] Περί κατάποσης

Η Ινγκριντ Φλέτσερ είναι καθηγήτρια Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Αρχές της δεκαετίας του 2000 δημοσίευσε το συμπέρασμα μιας έρευνας με τη συμμετοχή 200 γυναικών που έμελλε να κάνει πάταγο: «Οι γυναίκες που καταπίνουν το σπέρμα του συντρόφου τους στο πέρας της πεολειχίας κατορθώνουν να αδυνατίσουν έως και δύο φορές πιο γρήγορα από τις υπόλοιπες». Διότι το σπέρμα είναι πλούσιο σε «αλκαλική», μια θαυματουργή για την καύση του λίπους ουσία.

Η είδηση διαδόθηκε, συζητήθηκε, διαφημίστηκε, αμφισβητήθηκε, ξεχάστηκε. Η Ιστορία όμως της επεφύλασσε πολλούς κύκλους ζωής. Ο τελευταίος ξεκίνησε στις 19 Ιουνίου από τον γαλλικό lifestyle ιστότοπο Konbini – με την επισήμανση ότι «πρέπει να είμαστε πάντα επιφυλακτικοί απέναντι σε έρευνες τέτοιου τύπου». Παρ’ όλα αυτά, ίσως ένεκα και του θέρους, ο βελγικός Τύπος ενθουσιάστηκε. Μέσα σε τέσσερις ημέρες η έρευνα δημοσιεύθηκε σε τρεις διαφορετικούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους – ο La Derniere Heure την «ανέβασε» δύο φορές, από δύο διαφορετικούς δημοσιογράφους, που προφανώς αγνοούσαν ο ένας τη δουλειά του άλλου.

Στις 27 Ιουνίου ήρθε η σειρά του Atlantico, ενός καθ’ όλα άξιου γαλλικού ειδησεογραφικού σάιτ. «Δεν είμαστε εμείς που το λέμε, είναι ιατρικά αποδεδειγμένο!» φρόντισε να ξεκαθαρίσει. Αλλά το Atlantico δεν περιορίστηκε στις αδυνατιστικές ιδιότητες του σπέρματος. Επικαλούμενο ως πηγή το γαλλικό ηλεκτρονικό περιοδικό Terrafemina, υπενθύμισε ότι στην ίδια έρευνα, η γερμανίδα καθηγήτρια διαπίστωσε ότι το με το σεξ καίγονται πολλές θερμίδες – έως και 600, ανάλογα με τη στάση. Λίγες ημέρες αργότερα, το γυναικείο περιοδικό «ELLE» είδε στην έρευνα της Ινγκριντ Φλέτσερ την επιβεβαίωση «μιας φήμης που κυκλοφορούσε χρόνια». Το περιοδικό «Mademoiselle» εμφανίστηκε πιο δύσπιστο. Παράλληλα ενημέρωσε ότι η Φλέτσερ έχει κυκλοφορήσει ένα βιβλίο που είναι αδύνατον να το βρεις στο Ιντερνετ, με τίτλο «Μυστικό ομορφιάς: οι χίλιες και μία αρετές του σεξ».

Μόνο που η Ινγκριντ Φλέτσερ δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει κανένα ίχνος της στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, ούτε στην εξειδικευμένη μηχανή αναζήτησης Google Scholar. Η θρυλική αδυνατιστική «αλκαλική» δεν είναι ουσία, είναι επιθετικός προσδιορισμός ουσιών. Το βιβλίο «Μυστικό ομορφιάς…» δεν είναι βιβλίο, είναι ο τίτλος ενός μπλογκ του 2006 με θέμα τη Φλέτσερ. Και αυτό δεν είναι παρά ένα παράδειγμα όλων αυτών, πολύ πιο σοβαρών, που μας σερβίρει το Ιντερνετ και καταπίνουμε αμάσητα.