[Γνώμη] Θύμα του εαυτού του

Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι ο Νικολά Σαρκοζί δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Η κριτική τον διεγείρει, η αποτυχία τον θωρακίζει, η αντιπαράθεση τον ντοπάρει. Ακόμη και στον πολύ κλειστό κύκλο των μεγάλων πολιτικών ζώων ξεχωρίζει για το πείσμα του, την ορμητικότητά του και την αυτοπεποίθησή του. Το απέδειξε για ακόμη μία φορά μετά την απόρριψη από το Συνταγματικό Συμβούλιο των δαπανών της προεκλογικής του εκστρατείας για τις εκλογές του 2012. Αυτή η απόφαση είναι διπλά καταστροφική: πρώτα για τα οικονομικά του κόμματός του, του UMP, το οποίο δεν θα εισπράξει από το κράτος περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ· και έπειτα για την εικόνα του ίδιου του πρώην προέδρου, ο οποίος εμφανίζεται να μη σεβάστηκε τον νόμο. Ως συνήθως, ο Νικολά Σαρκοζί προσπαθεί να μετατρέψει το πρόβλημα σε πλεονέκτημα. Με ένα θράσος που θα προκαλούσε θαυμασμό εάν η αντεπίθεση δεν αποκάλυπτε την αναξιοπιστία του. Το μήνυμα που ανήρτησε στον λογαριασμό του στο facebook στις 5 Ιουλίου είναι μοναδικό στο είδος του.

Κατ’ αρχάς, υποστηρίζει ότι «εφαρμόστηκε μια νέα αρχή: για μια υπέρβαση της τάξης των 400.000 ευρώ, δηλαδή το 2,1% της συνολικής δαπάνης της προεκλογικής εκστρατείας, η τιμωρία φτάνει το 100%, δηλαδή 11 εκατομμύρια ευρώ». Περίεργος συλλογισμός, από τη στιγμή που ξέρουμε ότι η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας διέπεται από αυστηρούς κανόνες οι οποίοι είχαν κοινοποιηθεί στον κ. Σαρκοζί και στην ομάδα του. Το καλό νέο είναι ότι το Συνταγματικό Συμβούλιο εφάρμοσε αυστηρά τις κείμενες διατάξεις, αντίθετα από την ανοχή που είχε επιδείξει σε παλαιότερες προεκλογικές περιόδους, και ειδικά το 1995. Εξάλλου ο Νικολά Σαρκοζί στάθηκε μόνο στη δυσανάλογη ποινή, ξεχνώντας τους άλλους δύο λόγους για τους οποίους απορρίφθηκαν οι προεκλογικές δαπάνες του κόμματός του.

Εάν ο Νικολά Σαρκοζί έπεσε θύμα κάποιου πράγματος, όπως αφήνει να εννοηθεί ο ίδιος και ακόμη περισσότερο οι φίλοι του, δεν είναι η υπερβολική ποινή αλλά η απερισκεψία του, η αφέλειά του ή, ακόμη χειρότερα, η επιθυμία του να παραβιάσει τους κανόνες. Εχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι ξεχνάει πως το κόμμα του έχει ένα χρέος που ξεπερνά τα 40 εκατομμύρια ευρώ και πως τα επτά από τα εννέα μέλη του Συνταγματικού Συμβουλίου διορίστηκαν από τη Δεξιά. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η επιλογή έγινε με βάση την εμπειρία τους και τις ικανότητές τους. Εάν όχι, η επιλογή τους θα βασίστηκε στη σχέση τους με τους αυτούς που τους επέλεξαν.

Εάν ο Νικολά Σαρκοζί θέλει να «αναλάβει τις ευθύνες» του πρέπει να ξεκινήσει από την παραδοχή ότι δεν είναι θύμα, όπως πολύ συχνά στο παρελθόν, παρά του ίδιου του του εαυτού.