Μια αγχωμένη μέλλουσα μητέρα

Πριν καταφέρω να βρω τον κατάλληλο συνδυασμό φαρμάκων και άσκησης που μου δίνει τη δυνατότητα να ζω φυσιολογικά πίστευα ότι κάποια πράγματα δεν θα μπορούσα να τα κάνω ποτέ. Ενα από αυτά ήταν να γίνω μητέρα. Μερικά χρόνια μετά έμεινα έγκυος. Στην πραγματικότητα αποφάσισα να μείνω έγκυος χάρη στη σταθερότητα που απολάμβανα στη ζωή μου εξαιτίας των φαρμάκων που έπαιρνα και ξαφνικά ήμουν αναγκασμένη να σταματήσω να παίρνω λόγω της κατάστασής μου.  

Το αποτέλεσμα ήταν να μετατραπεί η εγκυμοσύνη μου σε μια μακρά περίοδο απραξίας, κατά την οποία σερνόμουν από τον καναπέ ώς το κρεβάτι μου. Το μοναδικό που μπορούσα να κάνω ολημερίς, ελλείψει των φαρμάκων, ήταν να προσπαθώ όχι τόσο να απαντήσω όσο να ανασκευάσω τα τεράστια ερωτήματα αναφορικά με την ανθρώπινη θνητότητα. Ελάχιστα πράγματα μπορούν να μας αναγκάσουν να εστιάσουμε στον θάνατο περισσότερο από τη διαδικασία της εγκυμοσύνης και

της προσφοράς της ζωής. Πρακτικά, από τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι φιλοξενούσα ένα έμψυχο ον αντιλήφθηκα ότι αυτό το ζωντανό πλάσμα θα μπορούσε να σταματήσει να ζει. Θυμήθηκα ότι και εγώ
υπήρξα ένα ζωντανό πλάσμα το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να έχει σταματήσει να ζει. Οποτε επέτρεπα στον εαυτό μου να σκεφτεί την πιθανότητα και τον βαθμό της απώλειας που θα κληρονομούσα παράλληλα με το ερχομό του μωρού μου παρέλυα.  

Επειτα από μερικούς μήνες γέννησα ένα υγιέστατο μωρό και άρχισα να παίρνω ξανά τα αγαπημένα μου αγχολυτικά. Αλλά τώρα είμαι μητέρα και βρίσκομαι στο κατώφλι μιας νέας καινούργιας ζωής γεμάτης αγωνίες και έγνοιες που ποτέ δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να σκεφτεί. Πρόκειται να εισέλθω σε μία λέσχη όπου το μόνιμο και διαρκώς αυξανόμενο άγχος αποτελεί τον κανόνα. Οταν σκέφτομαι τι με περιμένει ανησυχώ κυρίως μην τυχόν και δεν μπορέσω να διαχειριστώ την ανησυχία, για τον έλεγχο της οποίας δεν επαρκούν ούτε ο διαλογισμός ούτε η γιόγκα, ούτε οι χαμηλές σε λιπαρά και πλούσιες σε ωμέγα-3 δίαιτες. Ανησυχώ για τα παιχνίδια που θα παίζει μαζί μου το μυαλό μου στην προσπάθειά του να με βοηθήσει να τα βγάλω πέρα μέσα σε αυτή την καταιγίδα των (αρνητικών) πιθανοτήτων. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα στη ζωή μου με το οποίο είμαι εξοικειωμένη, αυτό είναι το άγχος. Αν υπάρχει κάτι το οποίο με προετοίμασε γι’ αυτό που πρόκειται να έρθει, αυτό είναι η αγωνία. Ισως το μόνιμο άγχος μου να ήταν απλώς μια πορεία προς τη μητρότητα.     

Η Κίττυ Ξενάκη είναι σε άδεια