Μαθαίνοντας ποδήλατο σε ηλικία 33 ετών

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα, όταν το πρόγραμμα αυτόματης μίσθωσης ποδηλάτων Citi Bike έφθασε και στη Νέα Υόρκη, ο σύντροφός μου κατενθουσιάστηκε καθώς πίστευε πως πλέον θα περνούσαμε τον ελεύθερο χρόνο μας καβάλα πάνω σε ένα ποδήλατο. Το γεγονός ότι εγώ τότε δεν γνώριζα ακόμη πώς να ποδηλατώ δεν τον αποθάρρυνε και προσφέρθηκε αμέσως να μου δείξει τον τρόπο. Αρνήθηκα όμως, καθώς το θεώρησα υποτιμητικό. Είμαι μια 33χρονη γυναίκα και ο σύντροφός μου δεν είναι ο πατέρας μου. Μία ημέρα όμως, κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου στο Μπρούκλιν, έπεσα πάνω σ’ ένα τμήμα εκμάθησης ποδηλάτου που προοριζόταν μόνο για ενηλίκους. Μερικές ημέρες μετά, βρισκόμουν στον ίδιο χώρο μαζί με ακόμη 20 άνδρες και γυναίκες περιμένοντας να αρχίσει ένα δίωρο μάθημα στο οποίο, εκτός από τον εκπαιδευτή, συμμετείχαν και τρεις εθελοντές.

Αφότου φορέσαμε τα απαραίτητα προστατευτικά κράνη και επιλέξαμε το κατάλληλο ποδήλατο για το ύψος μας, ξεκινήσαμε το μάθημα με τη βασική άσκηση της «ισορροπίας». Στη συγκεκριμένη άσκηση ο μαθητής καλείται να κυλήσει με το ποδήλατο χρησιμοποιώντας ως στηρίγματα τα πόδια του μέχρι τη στιγμή που θα νιώσει σίγουρος για τις ικανότητές του και θα αποφασίσει να τα σηκώσει ψηλά. Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν βοηθητικές ρόδες ήταν ταυτόχρονα ανακουφιστικό και τρομακτικό. Ανακουφιστικό γιατί όταν ένας ενήλικος μαθαίνει πώς να ποδηλατεί σε ανοιχτούς δημόσιους χώρους είναι πολύ πιθανό να μετατραπεί σε αντικείμενο κοροϊδίας και τρομακτικό διότι συνήθως ο ζήλος ενός ενηλίκου που επιθυμεί να μάθει πώς να ποδηλατεί δεν είναι πάντα ανάλογος των πρακτικών του ικανοτήτων.

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος καρφώθηκα πάνω σε έναν φράχτη, παρέσυρα έναν κάδο απορριμμάτων καθώς και μια γυναίκα της οποίας το παντελόνι είχε ένα σχέδιο που μου τράβηξε την προσοχή. Παραλίγο θα έπεφτα και πάνω σε έναν άνδρα αλλά ευτυχώς ο εκπαιδευτής μού υπενθύμισε εγκαίρως πως πέρα από τις ρόδες τα ποδήλατα διαθέτουν και φρένα.

Επειτα από 45 λεπτά ήμουν σε θέση να ισορροπώ. Μέσα σε 75 λεπτά μπορούσα να διανύσω οποιαδήποτε απόσταση, πάντα όμως σε ευθεία κατεύθυνση. Προς το τέλος του μαθήματος έμαθα και πώς να στρίβω δεξιά και είμαι σίγουρη πως στο επόμενο μάθημα θα μάθω πώς να στρίβω και αριστερά. Ωστόσο, το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα είναι ότι η εκμάθηση του τρόπου με τον οποίο ποδηλατεί κάποιος αποτελεί μια διαδικασία ιδιαίτερα επίπονη, την οποία ουδείς ενήλικος είναι υποχρεωμένος να υποστεί.