[Προεκτάσεις] Εντυπώσεις

Κουίζ: Τι έχει και τι δεν έχει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου; Οι απαντήσεις είναι πανεύκολες, αρχής γενομένης από τα αυτονόητα. Για παράδειγμα, δεν έχει λιγότερα μέλη, όπως θα μπορούσε πανεύκολα να συμβεί – έστω χάριν συμβολισμού. Οπως δεν έχει και περίοδο χάριτος, και θα ήταν παράλογο να τη διεκδικήσει. Η βασικότερη έλλειψη του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι αυτή που επισήμανε χθες στην ηλεκτρονική έκδοσή του «Το Βήμα»: δεν έχει μεταρρυθμιστικό στίγμα. Ισως δεν έχει καν στίγμα.

Οι πολυήμερες διαβουλεύσεις για τη συγκρότηση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου δεν είχαν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Οι «μεγαλοϋπουργοί» διατήρησαν τα φέουδά τους – στην περίπτωση Στουρνάρα διατήρησαν και τα προστατευόμενα μέλη σε άλλα υπουργεία. Τα μεγαλοστελέχη των δύο κομμάτων εξευμενίστηκαν με τράμπες. Οι υπόλοιποι εκατέρωθεν βολεύτηκαν όπως όπως. Τόσο που ορισμένες δεν το άντεξαν και επέστρεψαν τον διορισμό στο Μέγαρο Μαξίμου. Αλλοι δεν τον δέχθηκαν καν.

Αριθμητικά το νέο σχήμα είναι μάλλον ανισοβαρές. Η ΝΔ ως κόμμα πήρε πολύ περισσότερες θέσεις από όσες θα της αναλογούσαν με βάση τα εκλογικά της ποσοστά. Το ΠΑΣΟΚ είναι «ριγμένο» – εκτός αν θεωρηθεί μείζον όφελος ότι πήρε το υπουργείο Εξωτερικών ο πρόεδρός του και έκανε, επιτέλους, υπουργό του τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ο Σαμαράς.

Είναι οφθαλμοφανές ότι αυτή η κυβέρνηση δεν δομήθηκε πάνω σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Υπήρξε αποτέλεσμα μιας διεργασίας σε επίπεδο δύο ανδρών. Ισως γι’ αυτό ενέχει τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε σχήμα με δύο κεφάλια – σε κάτι τερατώδες, δηλαδή. Και το παράδοξο είναι ότι, παρότι προέκυψε ως αποτέλεσμα διακομματικών και ενδοκομματικών διευθετήσεων, και στα δύο κόμματα υπάρχουν δυσαρεστημένοι.

Σε γενικές γραμμές είναι κυβέρνηση χωρίς προσωπικότητα, με υπουργούς χωρίς αιτία, σε κάποιες περιπτώσεις. Ακόμη και οι πιο ευφάνταστοι, π.χ., δυσκολεύονται να βρουν στοιχεία που συνδέουν το προφίλ του Αδωνη Γεωργιάδη με τις ανάγκες του υπουργείου Υγείας. Οπως δεν είναι ορατοί οι λόγοι τοποθέτησης της Φώφης Γεννηματά στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Ερμηνείας χρήζει η… απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη από υπουργεία στα οποία οι συγκροτημένες απόψεις του και η μεταρρυθμιστική κουλτούρα του θα ήταν χρήσιμες – όπως π.χ. το υπουργείο Εξωτερικών ή το υπουργείο Περιβάλλοντος. Ομοίως δεν εξηγείται η παράλειψη στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Φίλιππος Σαχινίδης ή ο Πάρις Κουκουλόπουλος, που θα είχαν να συνεισφέρουν στο κυβερνητικό σχήμα.

Φυσικά, κανείς δεν πρέπει να παραβλέψει ότι οι κυβερνήσεις κρίνονται από το έργο τους. Ισχύει και για όσους ορκίστηκαν χθες. Αλλά προς το παρόν κυριαρχεί αυτό που έλεγε ο γάλλος συγγραφέας Ανρί Σανσόν: «Η πρώτη εντύπωση είναι πάντα σωστή, προπαντός όταν είναι κακή».