[Προεκτάσεις] Προχειρότητα

Η μέθοδος είναι γνωστή: πρώτα πυροβολείς και μετά κάνεις ερωτήσεις. Την εφάρμοσε η κυβέρνηση – λάθος, δεν ήταν ακριβώς η κυβέρνηση, τουλάχιστον με τη μορφή που έλαβε την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής. Την εφάρμοσε το «σύστημα Σαμαρά» στην υπόθεση της ΕΡΤ. Πρώτα αποφάσισε να την κλείσει και μετά έψαχνε να βρει τι θα βάλει στη θέση της.

 Ενα βιαστικό νομοσχέδιο που ίδρυε την κακόηχη ΝΕΡΙΤ ήταν το εύκολο. Το δύσκολο ήταν να βρεθούν πρόσωπα. Και δεν βρέθηκαν, παρά τις απεγνωσμένες κρούσεις κυβερνητικών παραγόντων, ακόμη και του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Δεν έγινε γνωστό μέχρι σήμερα ότι ενώ είχαν αρχίσει τα πυρά από κάθε γωνιά της Ευρώπης ζητήθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό Παναγιώτη Πικραμμένο να αναλάβει επικεφαλής του εγχειρήματος. Φυσικά αρνήθηκε και όχι μόνο γιατί η ΕΡΤ ήταν κλειστή, όπως συνέβη με τον καθηγητή Αλιβιζάτο.

 Αλλά περισσότερο από την άρνηση ενός επιφανούς παράγοντα του δημόσιου βίου προκαλεί απορίες γιατί του ζητήθηκε να ταυτισθεί με αυτήν την υπόθεση. Η εξήγηση είναι απλή: οι εμπνευστές του κλεισίματος διαπίστωσαν ότι από τα πρώτα 24ωρα το εγχείρημά τους άρχισε να τους καταπίνει.

Η ειρωνεία είναι ότι κατ’ αρχήν η ιδέα δεν αφορούσε την ΕΡΤ – ή την αφορούσε λιγότερο. Η ΠΝΠ δεν αναφέρει πουθενά την ΕΡΤ – αφορά γενικώς τις ΔΕΚΟ. Επελέγη η ΕΡΤ αιφνιδίως, γιατί θεωρήθηκε ότι ο αμαρτωλός βίος των διοικήσεών της και των κυβερνήσεων προσφέρεται για επίδειξη αποφασιστικότητας. Ετσι αν δεν βοηθούσε να επιβληθεί το ιμπέριουμ Σαμαρά στους εταίρους του, θα ήταν ένα καλό σλόγκαν για εκλογική χρήση. Ηταν το μοιραίο λάθος. Αν είχαν ξεκινήσει π.χ. από τον ΟΣΕ θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιβάλουν την ΠΝΠ.

Η επιλογή της ΕΡΤ υπήρξε τόσο αιφνίδια, ώστε το πρώτο που ανέδειξε ήταν η προχειρότητα. Οι πρώτοι που δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσουν τη «νέα ΕΡΤ» ήταν εκείνοι που κατέβασαν τους διακόπτες στην παλαιά. Και καθώς άρχισε να τους πνίγει το ποτάμι των αντιδράσεων, αναζήτησαν αναχώματα σαν τον Πικραμμένο. Δηλαδή έψαχναν τη λύση εκεί που δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Ειδικότης του ιδίου συστήματος. Γιατί και τη λύση για τη ΔΕΠΑ π.χ. την έψαχναν επίσης εκεί που δεν μπορούσε να υπάρχει, αν το καλοσκεφθεί κανείς.

Το συμπέρασμα είναι απλό. Η ΝΔ προσπάθησε να στήσει μια παγίδα και έπεσε η ίδια μέσα. Κυρίως γιατί δεν είχε κανένα σχέδιο – είχε μόνο επιδιώξεις. Και όπως έλεγε ο αμερικανός προπονητής Τζον Γούντεν: «Η αποτυχία της προετοιμασίας είναι η προετοιμασία της αποτυχίας».