[Προεκτάσεις] Αυτοκτονίες

Τι ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία 24ωρα; Απλούστατα ο εξωθεσμικός τρόπος λήψης κυβερνητικών αποφάσεων – ήτοι: στις συναντήσεις των τριών πολιτικών αρχηγών και όχι στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου – κατάπιε τη θεωρία της «επιτυχημένης συνεργασίας τριών κομμάτων με διαφορετική ιδεολογία». Στην υπόθεση της ΕΡΤ αυτό το μοντέλο έφτασε στα όριά του, με αποτέλεσμα να συμβούν τα εξής απίστευτα:

Πρώτον. Ο Πρωθυπουργός, παρά τη διαφωνία των εταίρων του, ενέκρινε μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και το Δημόσιο έκλεισε ξαφνικά τη… δική του ραδιοτηλεόραση με υπουργικό διάγγελμα! Οσο είναι αυταρχικό, είναι και παράλογο. Γιατί μια κυβέρνηση με ισχυρή πλειοψηφία στη Βουλή δεν φέρνει νόμο, με όποιες ρυθμίσεις θέλει; Αν δεν έχει πλειοψηφία για να τον περάσει, σημαίνει ότι δεν υπάρχει ως κυβέρνηση. Οπότε δεν μπορεί να εκδίδει και ΠΝΠ.

Δεύτερον. Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ έδωσαν εντολή στους υπουργούς που τοποθετήθηκαν με υπόδειξή τους να μην υπογράψουν την Πράξη. Ετσι συνέβη το αδιανόητο: υπουργοί να παίρνουν εντολή όχι από τον φυσικό τους προϊστάμενο, στην εμπιστοσύνη του οποίου οφείλουν την ιδιότητά τους – αλλά από τρίτους! Ωστόσο ο Πρωθυπουργός δεν τους αντικαθιστά, δεχόμενος ότι προΐσταται Υπουργικού Συμβουλίου κομμένου σε τιμάρια, με υπουργούς να έχουν δική τους πολιτική!

Τρίτον. Ως κυβερνητικοί εταίροι, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια. Πρώτα καθοδήγησαν τους υπουργούς που επηρεάζουν να μην υπακούσουν τον Πρωθυπουργό και στη συνέχεια αντί να θέσουν στον Σαμαρά το δίλημμα να οδηγήσει ο ίδιος στο τέλος της την κυβέρνησή του το έθεσαν στον εαυτό τους – ή έστω το αποδέχθηκαν από την πλευρά τους!

Τέταρτον. Η αντιπολίτευση, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις γραφικές φιγούρες της, βρήκε παπά και άρχισε να θάβει αβέρτα. Πρώτα ανακάτεψε στο ίδιο καζάνι την απόφαση για την ΕΡΤ με το Μνημόνιο και στη συνέχεια τα έβαλε με τον μοναδικό σταθερό σύμμαχο της δημόσιας τηλεόρασης που είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Συμπεράσματα; Πρώτον, η χώρα έχει πολιτικό πρόβλημα. Δεύτερον, η πολιτική αστάθεια στέλνει περίπατο τη διαφαινόμενη μεταστροφή στον διεθνή χώρο υπέρ της. Τρίτον, υπονομεύεται ο σκοπός για τον οποίο συγκροτήθηκε αυτή η τρικομματική συμμαχία: την έξοδο από την κρίση. Κοντολογίς, η κυβέρνηση Σαμαρά αυτοκτονεί και απλώς κάθε κόμμα που τη στήριζε επιλέγει τη δική του μέθοδο αυτοκτονίας. Ο,τι και αν λένε, ισχύει και για τα τρία κόμματα η φράση του αμερικανού ποιητή Χένρι Λονγκφέλοου: «Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για να κάνεις κάτι σωστά, από ό,τι να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος».