[Κιόσκι] Καλύτερα να περιμένουμε

Το σαρίν παρασκευάστηκε τυχαία το 1938 από δύο γερμανούς επιστήμονες, σκοπός των οποίων ήταν να φτιάξουν ένα δυνατό μικροβιοκτόνο. Σε υγρή μορφή είναι άοσμο και χρώματος καφεκίτρινου, σε αέρια άοσμο και άχρωμο. Στον ανθρώπινο οργανισμό το αέριο δεν εισέρχεται μόνο μέσω της αναπνευστικής οδού. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις διαπερνά το δέρμα από τους πόρους του καθιστώντας εντελώς άχρηστη τη μάσκα οξυγόνου. Οπως όλα τα χημικά αέρια του είδους, το σαρίν χτυπά το νευρικό σύστημα. Αρχικά το θύμα εμφανίζει καταρροή, δύσπνοια και ναυτία, ενώ οι κόρες των ματιών του συστέλλονται. Στη συνέχεια χάνει τον έλεγχο των λειτουργιών του σώματός του με κύρια συμπτώματα την ακράτεια ούρων και κοπράνων. Ακολουθούν ανεξέλεγκτοι σπασμοί και έμετοι. Στο τέλος, πέφτει σε κώμα και πεθαίνει από ασφυξία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ γνωστό πόσοι άνθρωποι άφησαν με αυτόν τον φρικτό τρόπο την τελευταία τους πνοή στη Συρία. Πιθανότατα δεν θα το μάθουμε ποτέ. Γνωρίζουμε όμως όλα τα υπόλοιπα. Ακούσαμε τη Γαλλία να δηλώνει βέβαιη πως το καθεστώς Ασαντ έκανε χρήση του θανατηφόρου αερίου ξεπερνώντας την κόκκινη γραμμή που υποτίθεται ότι είχε θέση η διεθνής κοινότητα. Μάθαμε ότι η Βρετανία έχει ισχυρές ενδείξεις γι’ αυτό που θεωρεί βεβαιότητα η Γαλλία αλλά είδαμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν ορισμένες επιφυλάξεις. Ξέρουμε ακόμη ότι η Κίνα και η Ρωσία έχουν θέσει βέτο σε όλες τις αποφάσεις που επιχείρησε να υιοθετήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την κρίση στη Συρία και ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να εφοδιάσει το καθεστώς Ασαντ με συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων S-300, γεγονός που θα ενισχύσει την άμυνα της Δαμασκού απέναντι σε μια πιθανή στρατιωτική επέμβαση.

Ο ΤΙΤΛΟΣ του κύριου άρθρου της Monde είναι «Δεν μπορούμε πια να πούμε ότι δεν ξέραμε», η Libération κάνει λόγο για «χημικό τρόμο» και δημοσιεύει τη φωτογραφία ενός νεαρού Σύρου που βγάζει αφρούς από το στόμα. Κάπου αλλού, όλα αυτά προκαλούν μάλλον αμηχανία. Να καταγγείλουμε τον διεθνή παράγοντα και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για αδράνεια; Θα ήταν σαν να τους ζητάμε να επέμβουν. Μήπως τότε να περιμένουμε την επέμβαση και έπειτα να τους εγκαλέσουμε για υποκρισία, να φωνάξουμε ότι όλα γίνονται για τον ορυκτό πλούτο που κρύβεται στο υπέδαφος, να κάνουμε μια διαδήλωση έξω από καμιά πρεσβεία, να στήσουμε κι ένα λαϊκό δικαστήριο για να καταδικάσουμε τους φονιάδες των λαών που βρήκαν ακόμη μια ευκαιρία να επέμβουν στην πολύπαθη Μέση Ανατολή; Ας περιμένουμε. Ως τότε δεν έχουμε λόγο να ασχολούμαστε με μαζικές εκτελέσεις αμάχων και θανατηφόρα αέρια. Δεν έχουμε λόγο να ασχολούμαστε με τις ζωές των άλλων.