[Προεκτάσεις] Τρέλα!

Ηταν ο Φρέντυ Γερμανός που είχε βάλει τίτλο σε ένα βιβλίο του: «Τρελαθήκαμε εντελώς;». Το θυμίζουν τα τρία σχέδια νόμου για την αντιμετώπιση του ρατσισμού. Ετσι δεν αντιμετωπίζεται το φαινόμενο, ούτε αναχαιτίζεται το νεοναζιστικό μόρφωμα των «εγέρθητων» που εμφανίζει σταθερά αξιοσημείωτη απήχηση στην εκλογική βάση. Αλλωστε από τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς προκύπτει ότι κανένα από τα τρία σχέδια δεν θα υπερψηφιστεί.

Από τους πιθανούς συνδυασμούς στις ψηφοφορίες προκύπτει ότι ένα ενδεχόμενο είναι να οδηγηθούν σε συμβιβασμό οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι, οπότε θα πλανάται η απορία γιατί δεν το έκαναν εξαρχής. Αλλο ενδεχόμενο είναι να συμπτύξουν τις προτάσεις τους το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ και την υπόλοιπη αντιπολίτευση – πλην των χρυσαυγιτών, οπότε θα πρόκειται για πρωτοτυπία: η μισή κυβερνητική παράταξη να νομοθετεί με την αντιπολίτευση. Κάτι ανάλογο θα συμβεί αν περάσει το σχέδιο της ΝΔ με τη συνδρομή των ανεξάρτητων και του Καμμένου.

Ασκήσεις επί χάρτου; Σε όλες τις περιπτώσεις το συμπέρασμα θα είναι το ίδιο: η συμμαχία των τριών κομμάτων τρίζει. Ενα τέτοιο ακόμη, και βαίνει προς τη διάλυσή της.

Ομως αυτή η συμμαχία είχε αναλάβει να βγάλει τη χώρα από την κρίση, εφαρμόζοντας ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, και ταυτόχρονα να την προσαρμόσει σε νέα μοντέλα διακυβέρνησης – η άλλη εκδοχή είναι να το αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αρκετός λόγος οι διαφωνίες στο Αντιρατσιστικό για να υπονομευθεί ή να ακυρωθεί αυτή η προσπάθεια;

Ποιος κερδίζει από τις τριβές στο Αντιρατσιστικό; Ας πούμε ότι τελικά για τον νόμο διαμορφώνεται ένα μέτωπο όλων των κομμάτων – πλην ΝΔ και Χρυσής Αυγής. Θα ωφεληθεί το ΠΑΣΟΚ ή η ΔΗΜΑΡ; Καθόλου. Θα ωφεληθεί μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, που συνδέει τη ΝΔ με την Ακροδεξιά. Και αν συμβεί αυτό, πόσο εύκολο θα είναι για τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη να συνεργάζονται με τον Σαμαρά; Και αν δεν θα μπορούν να συνεργάζονται, τι θα συμβεί στη συνέχεια; Θα σχηματισθεί άλλη κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή; Θα πάμε σε νέες εκλογές; Και τι θα σημαίνει αυτό για τη χώρα; Πόσο απέχουν αυτές οι εξελίξεις από την πολιτική αστάθεια;

Αν το Αντιρατσιστικό δεν ήταν απλώς το πρόσχημα, οι αρχηγοί των κομμάτων της κυβερνητικής συμμαχίας κινδυνεύουν να τους καταπιεί το εγχείρημά τους – τον καθένα το δικό του. Οι χειρισμοί τους τείνουν να τροφοδοτήσουν από τη μια το νεοναζιστικό κόμμα και από την άλλη τον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι τρεις κάνουν αυτό που έλεγε ο αμερικανός συνθέτης Οσκαρ Λεβάντ: «Ενα σωστό βήμα προς τη λάθος κατεύθυνση».