[Προεκτάσεις] Ντροπή

Ο Γιάννης Ραγκούσης υπήρξε ίσως το μόνο πολιτικό στέλεχος που ανέδειξε η κηπουρική του Παπανδρέου: επιτυχημένος υπουργός, πήγε καλά ως γραμματέας του κόμματος και ίσως στις επιδόσεις του ως πορτ παρόλ οφείλει το «ΠΑΣΟΚ του Γιώργου» τον δρόμο προς την εξουσία. Ως ανταμοιβή είχε δύο συνεχόμενες θητείες βουλευτή με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, αλλά στις τελευταίες εκλογές τον κατάπιε η Β’ Αθήνας. Εκτοτε, αφού εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ, πολιτεύεται από την Πάρο. Βασικά πολιτεύεται εναντίον του Βενιζέλου. Συνηθισμένα πράγματα. Οχι όμως και αυτό που φέρεται να είπε κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ: «Είναι ντροπή να ηγείται ο Βενιζέλος της δημοκρατικής παράταξης»!

Η διατύπωση είναι εξωφρενική. Ο Βενιζέλος μπορεί να είναι καλός ή κακός πολιτικός, καλός ή κακός άνθρωπος, καλός ή κακός συνταγματολόγος, καλός ή κακός υπουργός, καλός ή κακός ως αρχηγός. Αλλά για το ΠΑΣΟΚ ντροπή δεν είναι. Γιατί στην ηγεσία τον ανάμειξε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ηγείται της δημοκρατικής παράταξης γιατί τον ψήφισε η κομματική βάση. Από πού και ώς πού λοιπόν είναι «ντροπή» ένας αιρετός;

Ο Ραγκούσης αιτιολογεί τον χαρακτηρισμό του λέγοντας ότι ο Βενιζέλος δεν ενημέρωσε το Υπουργικό Συμβούλιο για τη λίστα Λαγκάρντ ή για το χαράτσι στα ακίνητα. Γούστο του και καπέλο του να τα θεωρεί εγκλήματα καθοσιώσεως. Αλλά αν αυτά είναι κριτήρια για τον Βενιζέλο, είναι και για τους άλλους. Αν για αυτούς τους λόγους είναι «ντροπή» να ηγείται ο Βενιζέλος του ΠΑΣΟΚ, τότε τι θα έλεγε για τον Γ. Παπανδρέου;

Πόσο «ντροπή για τη δημοκρατική παράταξη» είναι – κατά το βαθμολόγιο Ραγκούση, να εξηγούμαστε – όταν ο Παπανδρέου δεν ενημέρωνε κανέναν και για τίποτε; Π.χ. ως πρωθυπουργός είχε φέρει ποτέ στο Υπουργικό Συμβούλιο τα νταλαβέρια του με το ΔΝΤ; Ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε ενημερώσει τον Ραγκούση, ως γραμματέα, ότι το κόμμα ξόδευε αφειδώς λεφτά που δεν είχε;

Ο Ραγκούσης πρέπει να πάρει πίσω τη φράση του. Γιατί τα ίδια κριτήρια που χρησιμοποιεί για τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ μπορεί να οδηγήσουν σε διασυρμό τον προηγούμενο. Επίσης, αν αρχίσουν να μετρούν ο ένας τον άλλον με αυτόν τον τρόπο δεν θα τους φτάνουν όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα της Βίβλου για να χαρακτηρίσουν εαυτούς και αλλήλους. Επιπλέον ισχύει και στην πολιτική αυτό που είχε γράψει κάποιος σε έναν τοίχο της Αθήνας: «Τα λόγια που λες σήμερα πρέπει να είναι καθαρά και γλυκά, γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί να τα φας».