[Προβολείς] Μαργαριτάρια Ιαπωνίας

Δεν υπάρχει λόγος να φθονούμε τη Γιάννα Αγγελοπούλου επειδή τοποθέτησε την τσάντα της, «μια Hermès από δέρμα αλιγάτορα», δίπλα από τη θέση του τότε πρωθυπουργού  Σημίτη. Ε, και; Κάποτε είχα τοποθετήσει κι εγώ τη δική μου, «μια πλεκτή ψάθινη με λουράκια από μοβ σπάγκο» δίπλα από τον ίδιο άνθρωπο. Ηταν καλοκαίρι του 2008 θυμάμαι. Ακριβώς η ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου είχε διαγράψει από το χωράφι του πατέρα του τον πρώην πρωθυπουργό, εκείνος όμως έκανε την καρδιά του πέτρα και ήρθε στο θέατρο. Το νεοϋορκέζικο Wooster Group έπαιζε Αμλετ στην Πειραιώς 260 αλλά εμείς χάναμε κατά κράτος προσπαθώντας να λογαριάσουμε πόσους έλληνες πολιτικούς είχαμε δει μέχρι τότε να πηγαίνουν στο θέατρο χωρίς να μας προϊδεάσουν με δελτίο Τύπου.

Ευτυχώς που τα ανθρώπινα αυτάκια είναι επακριβώς μετρημένα: ένα κι ένα ίσον δύο, γιατί εκτός από την Hermès θα έκλαιγα τώρα και τα σκουλαρίκια μου από «μαργαριτάρια Ιαπωνίας που μου είχε χαρίσει ο Θόδωρος».

Ποιος είναι ο Θόδωρος; Ούτε που με νοιάζει να μάθω. Οσο υπάρχουν σκουλαρίκια θα υπάρχουν και Θόδωροι. Στην γκαρνταρόμπα των ημερών θέλω να προσθέσω και τη Μελίνα. Ουδέποτε έκανε θέμα τα Lanvin που της άρεσε να φοράει και ούτε ποτέ φοβήθηκε να βγάλει δημοσίως τα παπούτσια της, απλούστατα γιατί μπορούσε μια χαρά και ξυπόλητη. Αντε, δρόμο τώρα.