[Μικροπολιτικός] Γενέθλια Σαμαρά με ιρλανδό φίλο

Ο φίλος τον φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκει. Καταφεύγω στη σοφία των προγόνων μας, την οποία χρησιμοποίησε ο Αντώνης Σαμαράς σε μια από τις ομιλίες του στην Κίνα, επειδή πιστεύω ότι είναι επίκαιρη και με αφορμή την έλευση του Εντα Κένι στην Αθήνα.

Το υπογραμμίζω επειδή ο Ιρλανδός είναι Πρωθυπουργός μιας χώρας η οποία έχει πολλά κοινά με την Ελλάδα. Πρώτον, βρίσκεται σε πρόγραμμα της τρόικας, όπως και η Ελλάδα, αν και τώρα η Ιρλανδία ετοιμάζεται να βγει στις αγορές. Δεύτερον, είναι κεντροδεξιός, όπως και ο Σαμαράς. Η σχέση τους, όμως, πληροφορούμαι ότι έχει αποκτήσει ιδιαίτερα προσωπικά χαρακτηριστικά. Θυμίζω ότι σε προηγούμενες συνόδους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Σαμαράς και Κένι αντάλλασσαν φωτογραφίες τους μέσω iPad.

Τρίτον, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, η Ιρλανδία ανήκει, μαζί με τη Λιθουανία και την Ελλάδα, στην τρόικα της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Εξηγούμαι: η τρόικα αποτελείται από την τωρινή και τις δύο επερχόμενες προεδρεύουσες χώρες της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Η θητεία της Ιρλανδίας λήγει εντός ολίγου, ενώ η Ελλάδα αναλαμβάνει το πρώτο εξάμηνο του 2014. Εξού και μου λένε ότι, μεταξύ άλλων, ο Ιρλανδός έρχεται και για να δώσει τα φώτα του για την ελληνική προεδρία που αρχίζει τον ερχόμενο Ιανουάριο.

Μένω στον Κένι, ο οποίος φθάνει στην Αθήνα αύριο το βράδυ και μεθαύριο θα συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με τον Σαμαρά. Το κλου είναι ότι ο Ιρλανδός θα συναντήσει τον έλληνα Πρωθυπουργό την ημέρα των γενεθλίων του. Πιο σημαδιακό δεν γίνεται. Αν ήμουν στη θέση του, θα του ευχόμουν κάτι του τύπου «και του χρόνου να έχετε βγει στις αγορές».

Θέλουμε, αλλά
δεν υπογράφουμε

Μπορεί ο Πρωθυπουργός να έκανε ολόκληρη στάση στο Μπακού προκειμένου να δει τον ισχυρό άνδρα του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ και να τον πείσει για τα πλεονεκτήματα του αγωγού TAP έναντι του ανταγωνιστικού Nabucco West. Αυτό επειδή η κοινοπραξία του αζερικού κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ αποφασίζει τον επόμενο μήνα ποιον αγωγό θα επιλέξει για να διοχετεύσει το φυσικό αέριο προς την ευρωπαϊκή αγορά. Μπορεί πριν από λίγους μήνες να έγινε ολόκληρη φιέστα στο υπουργείο Εξωτερικών για την υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα, την Αλβανία και την Ιταλία για τον αγωγό και η κυβέρνηση να διαφημίζει το έργο όπου βρεθεί και όπου σταθεί.

Ομως, πληροφορούμαι ότι η βασική συμφωνία για να περάσει το πρότζεκτ στο επόμενο στάδιο, η Συμφωνία Φιλοξενούσης Χώρας (Host Government Agreement-HGA) με την κοινοπραξία του TAP δεν έχει ακόμα υπογραφεί. Μαθαίνω μάλιστα ότι με βάση το σχετικό χρονοδιάγραμμα, η συμφωνία που καθορίζει τις λεπτομέρειες διέλευσης του αγωγού από τη χώρα έπρεπε να είχε υπογραφεί από το τέλος Απριλίου.

Περιττό να προσθέσω ότι η καθυστέρηση δυσκολεύει τους σχετικούς διπλωματικούς χειρισμούς. Για να μην αναφέρω ότι η κωλυσιεργία του υπουργείου Περιβάλλοντος και του αρμόδιου υφυπουργού Μάκη Παπαγεωργίου έχει προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό στην κοινοπραξία του έργου, στην αζερική κοινοπραξία του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ και στην κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν.

Συμπάθειες
και συνεργασίες

Οι συμπάθειες δεν κρύβονται. Ούτε οι ιδεολογικές συγγένειες. Αναφέρομαι στον Νίκο Κοτζιά και τον Αλέξη Τσίπρα. Θυμίζω ότι ο πρώτος έχει μεταπηδήσει από το στρατόπεδο των στενών συνεργατών του Γιώργου Παπανδρέου σε αυτό των αφ’ υψηλού συμβούλων του Τσίπρα. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που μαθαίνω ότι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ θα μιλήσει την ερχόμενη εβδομάδα στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Κοτζιά («Η αποικία του χρέους», εκδ. Πατάκη). Η εκδήλωση έχει και άλλη ενδιαφέρουσα πολιτικά παρουσία, αυτή του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των ΑΝ.ΕΛ. Νότη Μαριά. Δεν τολμώ να υποθέσω ότι η σύμπραξη είναι προάγγελος και εκλογικής συνεργασίας…

Δυσφορία για Πιπιλή

Καμία ονομαστική καταγγελία για οπλοφορία βουλευτή εντός της Βουλής δεν έχει λάβει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Κύκλοι του Προέδρου της Βουλής έσπευσαν να το δηλώσουν με αφορμή την επιστολή της Φωτεινής Πιπιλή, η οποία ζητεί την απαγόρευση της οπλοκατοχής εντός του Κοινοβουλίου. Από τους ίδιους κύκλους εισέπραξα δυσφορία για το αίτημα της Πιπιλή. Αυτό επειδή ο Πρόεδρος θεωρεί ότι κανένας δεν κινδυνεύει εντός της Βουλής και συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να οπλοφορεί κανείς. Εγώ, πάλι, με αυτά που βλέπω κρατάω και μικρό καλάθι.