[Μικροπολιτικός] Το φάντασμα του Ρέλλου

Σε σίριαλ μου φαίνεται ότι θα εξελιχθεί η μετακόμιση του ΠΑΣΟΚ σε άλλο κτίριο. Τουλάχιστον η ιδέα της επιστροφής στη Χαριλάου Τρικούπη, η οποία ενδέχεται να μην είναι τόσο άμεση όσο κάποιοι περιμένουν.

Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι έχει διατυπωθεί μια σειρά ενστάσεων για την επιστροφή στο ιστορικό κτίριο. Κάποιες από αυτές κινούνται στη σφαίρα του φαντασιακού, ενώ άλλες είναι ρεαλιστικές και αφορούν την πραγματική ζωή. Εξηγούμαι: η ιδέα της μετακόμισης δεν έχει γίνει δεκτή με ενθουσιασμό από παλαιότερα στελέχη, τα οποία, να το θέσω ευγενικά, δεν έχουν προσαρμοστεί στα νέα ήθη της εποχής. Εννοώ ότι προτιμούν την ευρυχωρία και το φως των υπερσύγχρονων γραφείων της Ιπποκράτους από την επιστροφή στο παλαιό κτίριο του ΠΑΣΟΚ.

Ομως υπάρχουν και ανησυχίες που αφορούν ένα σημαντικό θέμα. Αναφέρομαι στην ασφάλεια του Βαγγέλη Βενιζέλου, καθώς πληροφορούμαι ότι έχει διατυπωθεί σχετικός προβληματισμός από αρμοδίους οι οποίοι αμφισβητούν το πόσο ασφαλής θα είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην παλιά γειτονιά του κόμματος. Για την ιστορία, θυμίζω το ιστορικό πλαστικό ποτήρι με τον καφέ που είχε εκσφενδονίσει ο Δημήτρης Ρέλλος κατά του Βενιζέλου, όταν ο δεύτερος έμπαινε στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ κατά τη διάρκεια της εσωκομματικής μάχης του 2007. Τολμώ να πω ότι το φάντασμα του Ρέλλου επιστρέφει.

Μένω στο θέμα, καθώς μαθαίνω ότι με βάση τη συμφωνία που έκανε ο Νίκος Σαλαγιάννης με τον ιδιοκτήτη του κτιρίου της Ιπποκράτους το ΠΑΣΟΚ θα εξοφλήσει τα οφειλόμενα (μέχρι τον Μάρτιο του 2012) ενοίκια έως τις 20 Αυγούστου. Πρόκειται για 200.000 ευρώ, τα οποία επί της ουσίας είναι έναντι του συνολικού οφειλομένου ποσού των ενοικίων (400.000 ευρώ). Ο διευθυντής του ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευθεί στον ιδιοκτήτη ότι το κόμμα θα αδειάσει το κτίριο εντός του καλοκαιριού. Εφόσον τηρήσει μάλιστα την υπόσχεσή του οι 200.000 ευρώ θα είναι και το μόνο ποσό που θα καταβληθεί. Κοινώς, προκειμένου να του αδειάσουν τη γωνιά ο ιδιοκτήτης θα τους χαρίσει το υπόλοιπο ποσό της οφειλής. Συμφέρον το βρίσκω…

Του έκανε παρατήρηση

Σας έλεγα χθες για το γεύμα των οκτώ πιάτων που παρέθεσε προς τιμήν της κυβερνητικής αποστολής ο κινέζος Πρωθυπουργός Λι Κετσιάνγκ (φωτογραφία), καθώς και ότι αποτελείτο κυρίως από σούπες και ψαρικά. Αυτό που δεν σας είπα είναι ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες στο γεύμα από ελληνικής πλευράς δεν κατάλαβαν τι έτρωγαν, εξού και πολλοί από αυτούς δεν άγγιξαν αρκετά πιάτα. Εξηγούμαι: το πρώτο πιάτο ήταν μια μαύρη σούπα. Οι μισοί κυβερνητικοί στοιχηματίζουν ότι είχε ως βασικό συστατικό τα φασόλια σόγιας, οι άλλοι μισοί το καλαμπόκι και κάποιοι άλλοι το πράσο. Τουλάχιστον αυτό το πιάτο είχε καλύτερη τύχη από ένα άλλο πιάτο που ακολούθησε και περιείχε νουντλ και θαλασσινά. Μαθαίνω ότι αυτό έδειχνε πιο γοητευτικό. Ομως την ώρα που οι κυβερνητικοί ετοιμάζονταν να το περιποιηθούν κάποιος Κινέζος εκστόμισε τη μαγική λέξη «jelly fish», δηλαδή τσούχτρα. Περιττό να προσθέσω ότι το πιάτο έμεινε ανέγγιχτο. Οσο για το γλυκό, κάποιος που το δοκίμασε το παρομοίασε με πλαστελίνη. Πιστεύω πως στον επόμενο τόνο τα μέλη της κυβέρνησης πρέπει να κάνουν σεμινάριο εξοικείωσης με την κινεζική κουζίνα.

Για την ιστορία, σημειώνω ότι ο Αντώνης Σαμαράς σχεδόν δεν άγγιξε το φαγητό του. Οχι, όμως, επειδή δεν του άρεσε. Μου λένε ότι η χημεία του με τον Κετσιάνγκ ήταν πολύ καλή, εξού και συζητούσαν όλη την ώρα αδιαφορώντας για το φαγητό.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια από τις χθεσινές συναντήσεις του Πρωθυπουργού στο Πεκίνο. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε μια ντόπια κυρία με άσπρα μαλλιά, η οποία αφού χαιρέτησε θερμά τον Σαμαρά, του έκανε την εξής παρατήρηση: «Εχετε και εσείς ευθύνες, αλλά αν κρίνω από τα μαλλιά σας που άσπρισαν κάνετε καλά τη δουλειά σας». Εψαξα και έμαθα ότι πρόκειται για την υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων της Λαϊκής Εθνοσυνεύλεσης, η οποία είχε ξανασυναντήσει τον Πρωθυπουργό τον Ιούνιο του 2009, στα εγκαίνια του Μουσείου Ακροπόλεως. Τότε που τα μαλλιά του ήταν σκουρόχρωμα.