[Προβολείς] Ονόματα

2 λεπτά
Η φίλη μου, εγκυμονούσα και μητέρα ενός ακόμη γιου, ήρθε στο γραφείο σεκλετισμένη. «Μαμά» της είπε το σκασμένο γυρίζοντας από τον Παιδικό, «γιατί εμένα με λένε Θοδωρή;»
– (με τσαντίλα) Μπα; Και πώς ήθελες να σε λένε;
– (με παράπονο) Να με λένε Αλέξανδρο, Φίλιππο, Βουκεφάλα, Πλατεία Ναβαρίνου, Διοικητηρίου κι Εξαρχείων και 28ης Οκτωβρίου, Ορέστη – Ορέστη, Αγγελο, Μουσιγέτη, Πλούτωνα, Κάλχα, Τειρεσία, Ηλιο όπως και τ’ άλλα παιδάκια στο σχολείο.
– (με άγχος) Εχεις παιδί μου συμμαθητή που τον λένε Ηλιο; Είχε και δεν ήταν μόνον ο Ηλιος. Ηταν και η Αστάρτη, η Ισιδα και η μικρούλα Εκάτη, τεσσάρων χρονών κοριτσάκια δηλαδή, με το ‘να πόδι μέσα στη ΧΑ.
Σ’ ευχαριστώ μαμά που δεν με φόρτωσες με κάνα αρχαίο όνομα να έχουμε τώρα ιστορίες. Αφού και το σκυλί που (δεν) έχω, Αζόρ και Μούργο σκέφτομαι να το ονομάσω κι όχι τίποτα σε Αργο ή Κέρβερο.
Το σκυλί σου και το παιδί σου, όπως τα μάθεις έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως απαγόρευαν ονόματα όπως Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης στα σκυλάκια τους. Αντιθέτως προτιμούσαν το Ορμένος, το Μεθέπων, το Εγέρτης, το Μάρψας, το Λάβρος, το Κόραξ και το Εύβολος.
Το βρήκα! Κι αν δεν τον πούμε Κόρακα τον καινούργιο μπέμπη, Μάρψα πάντως θα τον πούμε οπωσδήποτε.













