[Προβολείς] Στρέλλα, κρατάω μαχαίρι

Λαμπρά! Στο ΠΑΣΟΚ παίζουν τις μουσικές καρέκλες, φεύγα εσύ να κάτσω εγώ, και στη ΝΔ παίζουν τυφλόμυγα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Θα έπαιζα κι εγώ, εάν δεν υπήρχε ο κίνδυνος να ψηλαφίσω τον Σκουρλέτη. Κι αν έπεφτα πάνω στη ρήση του για τους τρανσέξουαλ ως βρισιά, σας ερωτώ, ποία η θέση μου; Γιατί ο αντιρατσισμός δεν είναι αέρα πατέρα, και καταδικάζουμε την καταδίκη απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είναι πρωτίστως μαθητεία στη διαφορετικότητα, πράγμα που δεν επιτυγχάνεται με λίγο σολάριουμ κι ένα μονό σκουλαρίκι. Χρειάζονται πολλά σκουλαρίκια, μη σας πω κι ολόσωμο μπόντι-πίρσινγκ. Να μπεις στον πόνο του αλλουνού και να πλαντάξεις μέχρι να καταλάβεις ότι, στην τελική, ο πόνος είναι κοινός.

Αν δεν επισκεφτείς, αν δεν κεραστείς, αν δεν καταλάβεις, θα καταλήξουμε και πάλι στα ίδια σατουρνάλια: από εδώ οι «μαύροι» κι από εκεί οι άνθρωποι. Και είναι τω όντι μαύροι, κατάμαυροι, οι τρανσέξουαλ, αφού το μοναδικό δικαίωμα που τους έχει παραχωρήσει η κοινωνία είναι το δικαίωμα στην πορνεία. Χωρίς αστυνομική ταυτότητα όπου να αναγράφεται το κοινωνικό τους φύλο δεν μπορούν όχι σπίτι να νοικιάσουν, αλλά ούτε να σταθούν μπροστά σε γκισέ για να φέρουν εις πέρας μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία. Θα ζούσατε εσείς με ένα τέτοιο ισόβιο «Μνημόνιο»; Ούτε κι εγώ.