[Προβολείς] Το πρόβλημα είναι οι εξετάσεις

2 λεπτά
Οσοι έχουν περάσει από ελληνικό δημόσιο σχολείο έχουν γνωρίσει τουλάχιστον έναν τέτοιο: Εκείνον τον έναν που δεν είχε χρόνο να γκρινιάξει για τον μισθό του, ούτε για το χαλασμένο φωτοτυπικό – τον μόνο εξοπλισμό με τον οποίο τον είχε εφοδιάσει η Υπηρεσία. Εκείνος ο ένας βιαζόταν. Φλεγόταν από το πάθος του να διδάξει. Ζούσε, θα ‘λεγες, μόνο μέσα στην αίθουσα. Μόνο για τους μαθητές του.
Οσοι έχουν υποστεί την ημετέρα δημόσια εκπαίδευση ξέρουν ότι η αυτοθυσία αυτών των δασκάλων -η αφοσίωση που τους έκανε να ξεχωρίζουν σ’ ένα περιβάλλον ανεπάρκειας, κυνισμού και υπαλληλικής χαύνωσης- δεν αρκεί για να θεραπεύσει το σύστημα.
Το σύστημα πολύ πριν από την κρίση είχε προλάβει να αλώσει γενιές και γενιές. Τις είχε ισοπεδώσει με τη λοβοτομική αποστήθιση του ενός βιβλίου, την απουσία κάθε «βάσης» αξιολόγησης, τον υποβιβασμό του σχολείου σε προεξεταστική διεκπεραίωση.
Oπως και στην εκπαίδευση, έτσι και σε όλους τους τομείς του Δημοσίου το πρόβλημα δεν ήταν μόνο δημοσιονομικό. Οικονομικά βιώσιμο κράτος δεν σημαίνει καλό κράτος. Σημαίνει ότι η Πολιτεία μπορεί απλώς να υπάρχει. Oχι όμως και να εκπληρώνει την αποστολή της – εκπαιδεύοντας, δικάζοντας, περιθάλποντας.
Το πρόβλημα δεν είναι οι φετινές Πανελλαδικές. Το πρόβλημα ήταν οι περσινές και οι προπέρσινες. Και οι επόμενες. Οσο τελείται αυτό το εξεταστικό μαρτύριο, το μόνο που μπορεί κανείς να ελπίζει είναι ότι κάποιοι μαθητές θα καταφέρουν να αναρρώσουν απ’ όσα «διδάχτηκαν». Περαστικά.













