[Προβολείς] Νέο ελληνικό λεξικό

Εννιά η ώρα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου στην Καλαμάτα, ξυπνήσαμε από δυο τρία γερά ταρακουνήματα συνοδευμένα από τον ανάλογο κρότο. Αμάν. Εσπασε ο κορσές της Στανίση, σκέφτηκα και ενστικτωδώς έτρεξα να χωθώ κάτω από το τραπεζοσεκρετέρ ξενοδοχείου. Τα περιπολικά και τα ασθενοφόρα που κατέφθαναν συνεχώς επιτόπου άλλαξαν την αρχική μου εντύπωση. Οχι δεν ήταν σεισμός ούτε κορσές ούτε καν το καθιερωμένο πασχαλινό τράνταγμα του νου μου. Στα είκοσι μέτρα από το παρκαρισμένο μου και στα τριάντα από το προσκέφαλό μου δεν είχε μείνει ούτε κολυμπηθρόξυλο.

Λίγο αργότερα διαπίστωσα και με τα μάτια μου ότι η έκρηξη δεν είχε ανθρώπινα θύματα παρότι διέλυσε μαγαζιά του ιστορικού κέντρου και μετέτρεψε τις βιτρίνες τους σε ζάχαρη άχνη. Μέχρι τότε όμως; Μέχρι να έρθω σε περιωπή και να κατεβώ με τους τελευταίους για αυτοψία, ξεκίνησα το ρεπορτάζ από το ρουμ σέρβις. Η κυρία με τον δίσκο ήταν σαφής: «δεν πρόκειται για τρομοκρατική ενέργεια» με διαβεβαίωσε πριν προλάβω να την ρωτήσω.

Τόσο απλά, τόσο ντιρέκτ και τόσο απροειδοποίητα έσκασε πάνω μου και το δεύτερο ωστικό κύμα. Είμαστε απολύτως εξοικειωμένοι με το ενδεχόμενο της τρομοκρατίας. Περισσότερο κι από τους σεισμούς ή το ανθρώπινο λάθος. Κι αυτό δεν το λέω εγώ, το είπε η γλώσσα από μόνη της κι όποιος έχει αυτιά ας ακούσει.