[Αγιογραφίες] Γεωπολιτική

ΕΡΧΟΝΤΑΙ οι Ρώσοι! Oχι στη Λευκωσία, αλλά στην Αθήνα, όπου επανήλθε ο ισχυρός άνδρας της Gazprom και άνθρωπος του Πούτιν, Αλεξέι Μίλερ.

Η ΔΕΠΑ, για την οποία η Gazprom έχει προσφέρει τα περισσότερα χρήματα, φαίνεται ότι θα είναι η πιο εύκολη ιδιωτικοποίηση. Τόσο για πολιτικούς όσο και για γεωπολιτικούς λόγους. Από πολιτικής πλευράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει επιλέξει ως στρατηγικό πεδίο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση τις ιδιωτικοποιήσεις, δεν πρόκειται να αντιταχθεί στο να περάσει η ΔΕΠΑ στους Ρώσους. Η Κουμουνδούρου κρατάει όλα τα πυρομαχικά της για τον ΟΠΑΠ. Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Αθήνα δεν έχει γίνει κοινωνός σχετικών αντιδράσεων της Ουάσιγκτον, παρά τα φημολογούμενα. Οι μυημένοι επιμένουν ότι υπάρχει συνεννόηση Αμερικανών και Ρώσων, με τους δεύτερους να έχουν αναλάβει την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής. Ούτε γάτα, λοιπόν, ούτε ζημιά και η μεγάλη εικόνα δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι την τελευταία φορά που ο Μίλερ ήταν στην Αθήνα είδε και τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου.

ΑΛΛΟ όμως τα ενεργειακά και άλλο τα υπόλοιπα. Δηλαδή τα τραπεζικά. Το G20 έχει βάλει από το 2009 στο μάτι τους πάσης φύσεως φορολογικούς παραδείσους. Εως τώρα καμία από αυτές τις χώρες δεν εμφανίστηκε με πιάτο στο χέρι όπως η Κύπρος. Η πρώτη πρόταση για το κούρεμα των καταθέσεων είναι ενδεικτική των προθέσεων Ευρωπαίων και Αμερικανών, αφού οι τελευταίοι κινούν τα νήματα του ΔΝΤ. Ανέγγιχτες οι καταθέσεις έως 100.000 ευρώ, σύμφωνα και με τα ισχύοντα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αλλά στην πρώτη εκδοχή η Κριστίν Λαγκάρντ κατέβηκε με πρόταση για τέλος 40% στις καταθέσεις άνω των 100.000. Αυτό μιλάει από μόνο του για τις προθέσεις της τρόικας έναντι των μεγαλοκαταθετών – δηλαδή κυρίως των Ρώσων, αφού η Κύπρος είναι ο πρώτος σταθμός εξόδου των ρωσικών κεφαλαίων. Με απλά λόγια, το ρωσικό άνοιγμα της Λευκωσίας δεν έχει γεωπολιτική κάλυψη, όπως το ενεργειακό άνοιγμα της Αθήνας. Και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όπου είχαν εντρυφήσει στο θέμα, απορούσαν ήδη από τον Νοέμβριο πώς γίνεται η Ουάσιγκτον να μην ασχολείται με τη μετατροπή του τραπεζικού συστήματος του νησιού σε πλυντήριο. Συνεπώς το να πάει στους Ρώσους η Λαϊκή Τράπεζα δεν είναι απλή υπόθεση και δεν μπορεί να γίνει χωρίς συναίνεση της ΕΚΤ.

ΑΚΟΜΗ πιο μπερδεμένα είναι τα πράγματα στα ενεργειακά – όπου διάφοροι μοιράζουν ήδη στη Μόσχα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ – ή στα γεωστρατηγικά, αφού ακούγεται ότι θα δοθεί  κυπριακό λιμάνι στον ρωσικό στόλο που, καθώς καταρρέει το καθεστώς Ασαντ στη Συρία, θα πρέπει να φύγει από την Ταρτούς. Προ καιρού, μια συναφής ιδέα της Μόσχας να αγοράσουν ρωσικά συμφέροντα το Νεώριον της Σύρου, το οποίο ανήκει στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και θα μπορούσε να αναλάβει επισκευές ρωσικών πλοίων, δεν προχώρησε γιατί δεν την ήθελε η Ουάσιγκτον. Μπερδεμένος και ο συνδυασμός επιλογών, όπως π.χ. η, κατά δημοσιεύματα, πρόταση της Gazprom στους Κυπρίους να μπει με θυγατρική της στο τραπεζικό σύστημα με ενεργειακά ανταλλάγματα. Και πάλι όμως οι Ρώσοι δίνουν στους Κύπριους κάτι πάνω από 2,5 δισ. ευρώ, ενώ οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες των τραπεζών είναι 15 και τέτοια πράγματα δεν γίνονται εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου.

ΟΛΑ αυτά ενώ ο Πούτιν αρέσκεται να είναι ρυθμιστής, αλλά, όπως αποδεικνύεται για άλλη μία φορά, δεν είναι εύκολος συνομιλητής – πόσω μάλλον διαπραγματευτής.