Στροφή στον ρεαλισμό

Είναι εντυπωσιακή η προσγείωση του κ. Τσίπρα στην πραγματικότητα και η στροφή του στον ρεαλισμό: προχείρως μπορεί να απαριθμήσει κανείς την εγκατάλειψη της θέσης ότι η χώρα μπορεί να απεμπλακεί μονομερώς από το Μνημόνιο, αλλά και τις συναντήσεις του με τον κ. Σόιμπλε και αξιωματούχους του ΔΝΤ, τις ομιλίες του στο Brookings και στο LSE, όπως και την παραδοχή του ότι ο Κ. Καραμανλής βοήθησε μετά το 1974 στην εμπέδωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.

 Ομως πέρα από τα ανώδυνα ιδεολογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να κάνει στροφή και στα επώδυνα καθημερινά: να πάψει δηλαδή να χαϊδεύει αυτιά στο ζήτημα της φορολογίας. Να παραδεχθεί – για παράδειγμα – ότι οι πρωταθλητές της φοροδιαφυγής στη χώρα δεν είναι οι επιχειρηματίες και οι μεγάλες εταιρείες, όπως τόσο βολικά διατείνεται. Αλλά οι εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες (γιατροί, δικηγόροι, έμποροι, βιοτέχνες και φυσικά αγρότες) οι οποίοι δήλωσαν το 2011 κατά μέσο όρο 5.000 ευρώ τον χρόνο!

 Οφείλει να παραδεχθεί επίσης ότι ο μόνος τρόπος για να πάρει πάνω της η οικονομία και να μειωθεί η ανεργία είναι να στηριχθεί ο ιδιωτικός τομέας – αφού το κράτος έχει προ πολλού χρεοκοπήσει. Για να επενδύσουν όμως τα χρήματά τους στην Ελλάδα έλληνες ή ξένοι επιχειρηματίες θα πρέπει να υπάρξει σημαντική μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων στα επίπεδα της Κύπρου, της Τουρκίας ή της Βουλγαρίας, δηλαδή στο 10%-15%. Και όχι να αυξηθεί η φορολογία, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ – οι Ιρλανδοί ήξεραν τι έκαναν όταν αρνήθηκαν στην κ. Μέρκελ να αυξήσουν τους φόρους στις επιχειρήσεις τους!

Ο κ. Τσίπρας έχει το πλεονέκτημα ότι αυτή τη στιγμή άλλοι βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά. Οφείλει όμως να μη δεσμεύεται για πολιτικές που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να εφαρμόσει, εφόσον κυβερνήσει. Το «λεφτά υπάρχουν» το δοκίμασε ο ελληνικός λαός – και ακόμη πληρώνει!