Για ποιον χτυπά η καμπάνα…

Σοκ και δέος προκάλεσε σε κάποιους η απόφαση του Εφετείου της Θεσσαλονίκης να καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη τον πρώην δήμαρχο Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο. Πληροφορούμαι ότι ανώτεροι και ανώτατοι δικαστές δεν έκρυβαν χθες την έκπληξή τους στο άκουσμα της ετυμηγορίας των συναδέλφων τους. Αυτό επειδή υπογράμμιζαν ότι ο νόμος περί καταχραστών του Δημοσίου, ο οποίος ισχύει από το 1950, είναι αναχρονιστικός, καθώς «είχε θεσπιστεί σε μια εποχή που το κράτος ήταν ανοργάνωτο». Στον αντίποδα, άλλοι δικαστές επικροτούσαν τη μη αναγνώριση ελαφρυντικών στους κατηγορουμένους αιτιολογώντας τη θέση τους κάπως έτσι: πώς μπορείς να αναγνωρίσεις ελαφρυντικό προτέρου εντίμου βίου σε έναν άνθρωπο που μόλις έχεις κηρύξει ένοχο δεχόμενος ότι τελούσε αξιόποινη πράξη τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια; Εμμέσως πλην σαφώς δηλαδή εννοούσαν ότι ο Παπαγεωργόπουλος απώλεσε μόνος του το ελαφρυντικό που θα τον γλίτωνε από τα ισόβια. Η «καμπάνα» του δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, πάντως, χτύπησε μέχρι τον Κορυδαλλό και την έκτη πτέρυγα, όπου κρατούνται πολλοί για οικονομικά εγκλήματα.