Και όμως γυρίζει

2 λεπτά
Ενας φίλος μου που έχει μεταλλουργική επιχείρηση είδε τον Ιανουάριο μια μικρή αύξηση του τζίρου του ύστερα από τρία χρόνια συνεχούς πτώσης. Μία φίλη αρχιτεκτόνισσα έκλεισε συμφωνία για την ανέγερση μιας κατοικίας ύστερα από χρονικό διάστημα που ούτε η ίδια θυμάται. Ναι, η κρίση συνεχίζεται – και για πάρα πολλούς συμπολίτες μας παραμένει αβάσταχτη. Και όμως κάτι δείχνει να γυρίζει.
Και με δύο φίλους σου κατάλαβες ότι η οικονομία ξαναδουλεύει; Σωστό το ερώτημα – και η απάντηση δύσκολη. Σε μια χρονιά που όλοι προβλέπουν συνέχιση της ύφεσης, την οποία υποβοηθούν τα κυβερνητικά μέτρα, φαντάζει εξωπραγματικό να υποστηρίξει κάποιος κάτι τέτοιο. Και όμως κάτι δείχνει να γυρίζει.
Στην πραγματικότητα, ό,τι ήταν να γίνει, έγινε. Στην ελληνική αγορά έκλεισαν χιλιάδες επιχειρήσεις, αλλά όσες κατόρθωσαν να επιβιώσουν έχουν πλέον πολύ χαμηλότερο κόστος λειτουργίας και κυρίως έχουν βάλει μυαλό: η ιστορία με τις επιταγές των έξι και των εννέα μηνών έχει τελειώσει και η αγορά έχει πρακτικά εξυγιανθεί.
Οι άνεργοι
Και το ενάμισι εκατομμύριο των ανέργων; Η φτώχεια; Η πείνα; Εδώ τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Και δυστυχώς, κανένας δεν μπορεί να προσδοκά μια επενδυτική έκρηξη η οποία θα δώσει απασχόληση σε αυτούς τους ανθρώπους. Ακόμη και αν καταφέρει η κυβέρνηση να ξεμπλοκάρει κάποια μεγάλα δημόσια έργα, οι ρυθμοί μείωσης της ανεργίας θα παραμείνουν εξαιρετικά αργοί.
Η κυβέρνηση οφείλει να διεκδικήσει ένα δίχτυ προστασίας για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Η όποια χαλάρωση των μέτρων, στην οποία προσβλέπουν για το διάστημα μετά τις γερμανικές εκλογές, πρέπει να αφιερωθεί σε αυτές τις κατηγορίες των πολιτών.
Μόνον έτσι το ρυάκι της σημερινής επιχειρηματικής δραστηριότητας θα φτάσει να γίνει ποτάμι ανάπτυξης. Αν οι άνεργοι αφεθούν στη μοίρα τους, θα δημιουργηθεί τέτοια ρήξη στην κοινωνική συνοχή, που ακόμη και η προσδοκία μιας νέας ευημερίας θα πάψει να έχει νόημα!














