Πολλαπλασιαστές

Από τη αρχή της κρίσης οι κυβερνήσεις που βρέθηκαν στην εξουσία δεν έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν μια πρόταση για την επίλυση του προβλήματος. Περιορίζονται στο να ασκούν κριτική στις λύσεις που επιβάλλουν οι πιστωτές μας.

Πρόσφατο παράδειγμα, το λάθος του ΔΝΤ για τον πολλαπλασιαστή της ύφεσης, δηλαδή τον αντίκτυπο που είχαν τα μέτρα λιτότητας στην ανάπτυξη και ο οποίος ήταν μεγαλύτερος από τις εκτιμήσεις. Αναμφίβολα η πολιτική που έχει επιβληθεί από τους πιστωτές μας ευθύνεται για την ύφεση. Ωστόσο, η βύθιση της οικονομίας στο τέλμα της ύφεσης δεν οφείλεται στις λάθος εκτιμήσεις, αλλά στο μείγμα των μέτρων που επέλεξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις για να υλοποιήσουν τη δημοσιονομική προσαρμογή.  

Τρία χρόνια τώρα μέσα στην κρίση, ο ευρύτερος δημόσιος τομέας εξακολουθεί να παραμένει δυσανάλογα μεγάλος για το μέγεθος της ελληνικής οικονομίας. Ολο αυτό το διάστημα, παρά τις πιέσεις των πιστωτών μας, όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα αντιστέκονται πεισματικά στη δημιουργία ενός μικρότερου και αποτελεσματικότερου κράτους. Μπορεί να έχουν πετσοκόψει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, όμως ο αριθμός τους, το μέγεθος του κράτους και η οργάνωσή του παραμένουν ίδια, ενώ οι προσλήψεις συνεχίζονται αμείωτες.

Ετσι, η δημοσιονομική προσαρμογή γίνεται με την επιβολή όλο και περισσότερων φόρων στα μεσαία εισοδήματα, την κατανάλωση και την ακίνητη περιουσία και την ταυτόχρονη μείωση των δημοσίων επενδύσεων, ο πολλαπλασιαστής των οποίων στην οικονομία είναι υπερδιπλάσιος αυτού των μέτρων στο εισόδημα.
{{{ moto }}}

Είναι λοιπόν συνειδητή επιλογή όλων των κυβερνήσεων στην κρίση, η δημοσιονομική προσαρμογή να γίνει διατηρώντας ανέγγιxτο τον δημόσιο τομέα και ταυτόχρονα η όποια μείωση δαπανών να στηρίζεται στον μηδενισμό των δημοσίων επενδύσεων. Και αυτή η πολιτική δεν επιβλήθηκε από κανέναν πιστωτή, ούτε από το ΔΝΤ ούτε από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Επιλέγει από το εγχώριο πολιτικό σύστημα, το οποίο εξακολουθεί να την εφαρμόζει τιμώντας τις πελατειακές του σχέσεις…