e-mail

Σύρριζα στην αδιαφορία;

Αγαπητή Φοίβη,

Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά αυτή η παρατεταμένη σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του κλεισίματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου εμένα με βάζει σε σκέψεις.

Οταν μάλιστα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παραδόξως, έχει φροντίσει να κάνει ερώτηση στη Βουλή για τη μεταφορά ή μη αρχαιοτήτων που έχουν βρεθεί στο μετρό της Θεσσαλονίκης, ζητώντας να μην πειραχθούν (κι ας αφορά η μεταφορά τους το κοινό συμφέρον), για το θέμα του Κέντρου Βιβλίου, που τόσα έχει προσφέρει και με τη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη και με τόσες δράσεις σε όλη την Ελλάδα, σιωπά σχεδόν ύποπτα. Δεν είναι αυτό μεγάλο θέμα άραγε για τον νεανία Τσίπρα και τους δικούς του; Ή μήπως δεν έχουν θέση στα μεγάλα θέματα του πολιτισμού;

Εμένα πάντως μου φαίνεται πως ακριβώς σε αυτά τα σημαντικά χάσκουν. Δεν συμφωνείτε;

Με εκτίμηση, Ελευθερία Ζαγορίτη, Θεσσαλονίκη

Μην τους κακίζετε, αγαπητή Ελευθερία. Ηταν όλοι απασχολημένοι και εστιασμένοι στον Μεγάλο Στόχο: πώς να ζητήσει η αρχηγάρα από τον Σόιμπλε τη λίστα Χριστοφοράκου (της Siemens), και δεν πρόκαναν…

Αναπτυξιακά κουτσομπολιά

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Παρακαλώ πολύ, την κυρία Ανεπτυγμένου!

Μην ενοχλείτε, παρακαλώ. Δεν είναι εδώ, τρέχει να προλάβει την Ανάκαμψη! Την ποια;

Την Ανάκαμψη ντε…

Πάντως εγώ την είχα δει που ήτανε χάλια, σκυμμένη, άκαμπτη, πάει καιρός τώρα! Καλά, και η κυρία Ανεπτυγμένου τι δουλειά έχει και τρέχει για την Ανάκαμψη;

Γιατί η κορούλα της, η Ανάπτυξη, έχει μπλέξει μ’ αυτή την υπανάπτυκτη!

Γιατί αν δεν καταφέρει να την ανακάμψει πραγματικά, χάθηκε ολοκληρωτικά η Ανάπτυξη!

Ελα!

Τι έλα… άκου και παρακάτω, σαν να μην έφτανε αυτό, έχει και πάρε-δώσε με  μια κυρία τραπεζικό, την κυρία Εσπα, η οποία λέγεται ότι διαχειρίζεται πολλά λεφτά.

Και τι δουλειά μπορεί να ‘χει η Ανάπτυξη με την Εσπα;

Ητανε συνεργάτιδες από παλιά αλλά, όπως λένε, η Ανάπτυξη δανείστηκε πολλά λεφτά από την κυρία Εσπα για να κάνει κάτι δουλειές που χρειαζόταν στο σπίτι της… Δεν έκανε σχεδόν τίποτε, πήρε τον κακό τον δρόμο, έφαγε όλα τα λεφτά και ξέχασε να γυρίσει σπίτι και τώρα την ψάχνουνε όλοι μαζί. Πού να ‘χει πάει αυτή η Ανάπτυξη, δεν μπορώ να καταλάβω… Ακούστηκε ότι πήγαινε πάνω-κάτω στη Συγγρού, άλλος την είδε στο Μοναστηράκι στα παλιατζίδικα, ένας φαλακρός κουρεμένος τη γυρόφερνε στην Κηφισιά και ένας άλλος έλεγε ότι έκοβε βόλτες στο τετράγωνο του Προεδρικού Μεγάρου!

Ακούστε και το άλλο, η Ανάπτυξη ισχυρίζεται ότι κάτι καλόπαιδα που ήταν φίλοι της, την υποχρέωσαν να μεσολαβήσει στην κυρία Εσπα για να τους δώσει κάτι δάνεια, τα οποία τα πήραν για να κάνουν κάτι έργα, κάτι αγορές και λοιπά, αλλά λόγω της οικονομικής κρίσης, για να μη τα χάσουν, τρόμαξαν να τα βγάλουν έξω και τα ξέχασαν εκεί. Ετσι τώρα η φουκαριάρα η Ανάπτυξη τρέχει μαζί με την Εσπα να βρούνε αυτά τα ξεχασιάρικα τα καλόπαιδα!

Μια πολύ καλή κυρία, μια διεθνής προσωπικότητα, η κυρία… Καρτ, Γκαρντ, Λα… δεν θυμάμαι το όνομά της, ακούγοντας το δράμα της Ανάπτυξης και της Εσπα, είπε να βοηθήσει και το ‘κανε: έδωσε μια λίστα με κάτι ονόματα μέσα σε ένα στικάκι σε κάποιον έλληνα υπουργό Οικονομικών για λόγους εμπιστοσύνης και ασφαλείας.

Ο έλληνας υπουργός είχε πολλές άλλες προτεραιότητες, σκοτούρες, φροντίδες  και σχεδόν ξέχασε πού το ακούμπησε! Κάποια στιγμή τού ζητήθηκε να το δώσει. Ατυχία, ρε παιδί μου! Δεν θυμόταν πού διάολο το είχε κρύψει, δηλαδή για λόγους ασφαλείας το είχε κρύψει τόσο καλά, που και ο ίδιος δεν θυμόταν!   

Τελικά, έπειτα από πολλά, θυμήθηκε ότι το είχε δώσει στον κύριο τάδε, ο οποίος το πάσαρε στον κύριο δείνα, ο οποίος το έδωσε σε έναν άλλο, που ήξερε πέντε γράμματα να το διαβάσει, αλλά και αυτός το βρήκε ανιαρό και το πρόσφερε σε έναν άλλο και ούτω καθεξής: στικάκι εδώ, στικάκι εκεί, στικάκι παραπέρα, μας πήρε και μας σήκωσε!    

Και ποια να ‘ναι τώρα αυτά τα παλιόπαιδα, πώς τα λένε, πού μένουν, τι δουλίτσες κάνουν, με τι απασχολούνται, κανείς δεν ξέρει ακόμα! Γύρευε πώς τη βγάζουν οι φουκαράδες, τι σταυρό κουβαλάνε οι καημένοι! Ποιος να δείξει συμπόνια!

Και το χειρότερο, κάποιο βράδυ κάποιος σε ένα μπαρ ήπιε πολύ Καμπάρ και δεν έπαιρνε χαμπάρ, τα είπε όλα τα ονόματα, αλλά μόνο τα μικρά… Αν ξαναπιεί κι άλλη μπουκάλα και σπικάρει τα μεγάλα, δεν γλιτώνουν την κρεμάλα!

Αυτά ονειρεύεται ο λαός… θα ‘θελε να ‘ναι τιμωρός!

Στην πολυθρόνα αραχτός, βλέπει τιβί, ωσάν μωρός!

Γιώργος Κοντός, Σαρωνίδα

Οταν τα έλεγε, αγαπητέ Γιώργο, ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν τον ακούγαμε: «Σε ονειρευόμουν / κοντά σου ερχόμουν / της Υπανάπτυξης τους θείους / κομμουνιστές και δεξιούς / ένιωθα, μα λυπόμουν». Κι έπειτα ήρθε η Ανάπτυξη σε μορφή καραμέλας (διόλου για τον Πόνο των Αλλων).