Ανάμεσα στο θρίλερ και στη σάτιρα

«Επιχείρηση “Αργώ”».  Προσέξτε ιστορία: συνεργείο κινηματογραφικό, που στην ουσία αποτελείται από αμερικανούς κατασκόπους, φτάνει στο Ιράν το 1979 για να σώσει έξι δραπέτες – ομήρους της αμερικανικής πρεσβείας από τα πυρά ιρανών «επαναστατών», και με το πρόσχημα μιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας τα καταφέρνει. Τρελό, έτσι; Μόνο στο Χόλιγουντ τα σκαρφίζονται αυτά, έτσι;

Ε, λοιπόν, η ιστορία είναι 100% αληθινή! Και ο Μπεν Αφλεκ, ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής, στήνει μια κατασκευή που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σάτιρα και στο θρίλερ. Οι αμερικανοί κριτικοί πάντως δεν έχουν κι άδικο να παραμιλούν: από κατασκευαστικής απόψεως, το «Αργώ» είναι ένα φιλμ δυναμικά σκηνοθετημένο, που κατορθώνει και να σε ψυχαγωγεί «εξ αποστάσεως» που λένε, αλλά και να σε καθηλώνει όταν χρειάζεται: το τελευταίο του ημίωρο είναι μια αριστοτεχνική επίδειξη σασπένς, δίχως εκρήξεις και εντυπωσιακά εφέ.

Η σκληρή δουλειά του φαίνεται και στις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες: κάθε εξωπραγματικό χτένισμα, κάθε κόμπος γραβάτας, κάθε κόκκος στη «γερασμένη» εικόνα (που παραπέμπει στα ανάλογα θρίλερ της δεκαετίας του ’70) και κάθε παστέλ απόχρωση προκαλούν ένα οριακό μειδίαμα που, όταν συνοδεύεται από κωμικές ατάκες, πετυχαίνει διάνα – μεγάλο ατού εδώ και η ερμηνεία του Αλαν Αρκιν ως «ψευτοπαραγωγού» της κάλπικης ταινίας. Κάλπικης που όμως έσωσε τις ζωές έξι «υπαρκτών» ανθρώπων. Κάτι που πιστοποιεί την παντοδυναμία του Χόλιγουντ! Η μαγεία του λοιπόν δεν είναι μύθος, και πώς μπορεί να είναι μύθος όταν η υποψία της και μόνο είναι αρκετή για να σαστίσει τον πιο εχθρικό κρατικό μηχανισμό!

Πίσω απ’ αυτά, ωστόσο, πιο εντυπωσιακή στέκει η ισορροπία του «Αργώ»  ανάμεσα στην πολιτική καταγγελία και στη δυτική απενοχοποίηση. Γιατί μπορεί ο Αφλεκ να υπογραμμίζει την άδικη ανατροπή του δημοκρατικού ιρανικού καθεστώτος χάριν του πετρελαίου, μέσα από την περιπέτεια των ηρώων του όμως ανασύρει τον («υγιή») πατριωτισμό τους, καδράροντας στο τέλος μια αμερικανική σημαία που μας έχει παρουσιάσει φλεγόμενη στα πρώτα λεπτά του φιλμ. Ικανός; Σίγουρα. Πονηρός; Ακόμη περισσότερο.

Βαθμοί: 6

“Argo” – The official trailer

«Ο δολοφόνος με το πριόνι (3D)». Προσέξτε, δεν είναι ακριβώς ταινία, αλλά ατραξιόν για ενήλικο λούνα παρκ. Ξεκινώντας από το αυθεντικό αριστούργημα του 1973, από το οποίο μάλιστα παρουσιάζονται και κάποιες σκηνές, αυτό το μεταλλαγμένο ριμέικ παραθέτει τέσσερις νεαρούς χαρακτήρες προς σφαγήν (ανάμεσά τους, η πεντάμορφη Αλεξάντρα Νταντάριο). Δυστυχώς ούτε ο φονιάς είναι αρκούντως αποκρουστικός ούτε το αίμα είναι αρκετό. Οπότε, ακόμη και ως ατραξιόν, το «Texas Chainsaw Massacre 3D» είναι μια αποτυχία – και μία ακόμη απογοήτευση για τους αληθινούς φίλους του Φανταστικού.

Βαθμοί: 3

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΙΟΝΙ 3D (Texas Chainsaw 3D)