e-mail
Η παρούσα απόδειξη των 15 ευρώ για δύο καφέδες, σε καφεστιατόριο στο κέντρο της Αθήνας, έχει αναρτηθεί στο facebook και καυτηριάζεται αρκούντως. Να τη χαιρόμαστε την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης...
Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά… στο αίμα
Αγαπητή κυρία Φοίβη,
Αφού ευχηθώ καλή μας χρονιά, όσο καλή μπορεί να είναι σ’ αυτούς τους μαύρους καιρούς, να στρέψω για λίγο την προσοχή σας, αν μου επιτρέπετε, σε μια εικόνα τηλεοπτική που μου προκάλεσε και όχι μόνον σε μένα όπως βλέπω και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξαιρετικά αλγεινή εντύπωση.
Μιλώ για τη «συνέντευξη», και τη βάζω σε εισαγωγικά γιατί πόσο συνέντευξη μπορεί να είναι το παραμιλητό ενός ανθρώπου που έχει κατηγορηθεί για βιασμό και στυγερή δολοφονία, που έσπευσε να φιλοξενήσει, δίχως καν να σκεφτεί τους τηλεθεατές (για τα παιδιά ούτε λόγος) και εν γένει την αισθητική η κυρία Τ. της τηλεόρασης. Τι θα μπορούσε δηλαδή να μας προσφέρει η «ομολογία» ενός ταραγμένου, όπως φαίνεται, μυαλού για το δολοφονικό χέρι που έκαψε και σκότωσε μετά τον βιασμό μια νεαρή ύπαρξη;
Με ποια λογική προσέφερε τηλεοπτικό χρόνο εφτά λεπτών αυτή η παρουσιάστρια, που με τον σύζυγό της μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες ακαλαίσθητες τουλάχιστον ακρότητες, σε αυτόν τον άνθρωπο; Για να μας πει πως «η κοπέλα τα ήθελε» και πως «δεν αντιστάθηκε». Δηλαδή ήθελε να τη βιάσει και να τη σκοτώσει; Και του δίνουν απερίσκεπτα και κόντρα σε κάθε έννοια δικαίου, λογικής και αισθητικής οι κυρίες αυτές βήμα για να μιλήσει; Δεν ντρέπονται, για να σώσουν την εκπομπή τους και να κάνουν νούμερα τηλεθέασης, που τι σημασία έχουν τέτοια νούμερα σ’ αυτήν την ήδη ευτελισμένη και σκοτεινή εποχή, να μας σερβίρουν δολοφονικά ένστικτα και έκπτωτους;
Κανείς δεν τους σταματάει από το κανάλι; Πόσο πιο χαμηλά θα μας πάνε; Μήπως θα κάνουν και φόνους και βιασμούς στην εκπομπή τους μήπως και τους δει κανένας; Νομίζουν πως εξαργυρώνονται σε κάτι αυτά τα νούμερα; Μόνον ντροπή είναι και ανθρώπινη έκπτωση, σε μια εποχή εκπτώσεων κάθε είδους.
Ντροπή τους. Και ντροπή μας.
Με αγανάκτηση για την κατάντια στην οποία μας φέρνουν κάποιοι τηλε-προβαλλόμενοι, Αρετή Νάστου, μητέρα τριών παιδιών
Τι να κάνει κι αυτή η κακομοίρα, αγαπητή Αρετή. Κάτι πρέπει να κάνει τολμηρό και ακαλαίσθητο για να υπάρξει. Αν έκανε κάτι κανονικό νομίζετε πως θα υπήρχε – τηλεοπτικώς έστω; Και επειδή με προκαλέσατε να ρίξω μια ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που στηλιτεύουν τη συγκεκριμένη εκπομπή, κρατώ και σας παραθέτω μια άλλη, πιο πονηρή εξήγηση και οπτική, μέσω facebook από τον χρήστη Stratos Saf.: «Αν σας αηδιάζει και εσάς εκείνη που για να κερδίσει τηλεθέαση έβγαλε στον αέρα τον δολοφόνο της κοπέλας στην Ξάνθη, υπάρχει τρόπος να πληρώσει το τίμημα: ποιες είναι η εταιρείες που βάζουν διαφήμιση στην εκπομπή της; Θα παραμείνουν; Ποια είναι τα ονόματά τους; Τα άλλα είναι μόνο λόγια». Τι άλλο να προσθέσει κάποιος;
Τα καλά νέα στο ξημέρωμα
Κυρία Φοίβη μου,
καλή σας χρονιά.
Για να μη λέμε μόνον τα κακώς κείμενα αλλά και τα καλά που έχει να επιδείξει αυτή η χώρα, θέλω να σας ενημερώσω για κάτι καλό ελληνικό που υπέπεσε στην αντίληψή μου: χθες, γύρω στις 2 με 3 το πρωί, είχε μια εκπομπή το BBC, αφιέρωμα στον φετινό κινέζο νομπελίστα Μο Γιαν. Στους τίτλους τέλους έγραφε τους συνθέτες (τέσσερις – πέντε) η μουσική των οποίων είχε χρησιμοποιηθεί για να ντύσει την εκπομπή.
Πρώτο πρώτο ήταν το όνομα του δικού μας πολυγραφότατου συνθέτη Νίκου Μαμαγκάκη. Δεν είναι λίγο αυτό, τι λέτε;
Με εκτίμηση, Αλέκος Ζαγορίτης
Μιλάμε καταρχάς για τον Νίκο Μαμαγκάκη που το ευρύ κοινό θα τον ξέρει τουλάχιστον από το «Σ’ αγαπώ» της Τζένης Βάνου και τα τραγούδια για τους Βουγιουκλάκη και Παπαμιχαήλ στην ταινία «Η αρχόντισσα και ο αλήτης», αλλά και το δισκογραφικό «Κέντρο διερχομένων», αγαπητέ Αλέκο. Και που έχει στο ενεργητικό του τεράστιο έργο και λόγιας και κρητικής μουσικής, την Οπερα των Σκιών και σήμερα, στα 84 του, ηχογραφεί ξανά όλο του το έργο με νέα διανομή και σε παραγωγές προσωπικές! Ο συνθέτης που έχει πει τη μνημειώδη ατάκα «Και βουνά να έβαζες μπροστά μου, εγώ πάλι μουσικός θα γινόμουνα». Δείγμα λεβεντιάς και επιμονής – υπομονής από εκείνα που εκλείπουν. Ετσι για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί…
«Αφροξυλάνθη,
το αυγό σου»
Κυρία Φοίβη, καλησπέρα,
Διάβαζα τις προάλλες στις καλλιτεχνικές σελίδες, δίπλα στη στήλη σας, πως το διάσημο ζεύγος Αντζελίνα Ζολί και Μπραντ Πιτ για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές τους στην Καραϊβική, μαζί με τα έξι παιδιά τους, πήραν και μια κουστωδία από δώδεκα νταντάδες!
Πρόσεξα όμως το ωραιότερο και πιο χαριτωμένο. Τα ονόματα των έξι παιδιών, που κάποια από αυτά είναι υιοθετημένα: Ζαχάρα, Μάντοξ, Βιβιέν Μαρσελίν, Νοξ Λέον, Παξ Τιέν, Σάιλο.
Οσο και να μην το θεωρήσετε στα όρια της πολιτικής ορθότητας, φανταστείτε πως αυτοί οι συγκεκριμένοι διάσημοι γονείς ή οι νταντάδες θα τα φωνάζουν: «Παξ Τιέν, μην τρέχεις, θα πέσεις». «Βιβιέν Μαρσελίν, το αυγό σου!». «Ζαχάρα, μη βγάζεις τα μάτια του Νοξ Λέον». Δεν είναι υπέροχο;
Ευχαριστώ, Αναστάσιος Βλάχος
Αν φώναζαν, αγαπητέ Αναστάσιε, και «Αφροξυλάνθη Γιορδαμπίλογλου, το αυγό σου!», δεν θα ήταν μούρλια;