Στίγμα

Πόση Κεντροαριστερά ακόμη;

ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ, δεν συνεισφέρω κάτι καινούργιο, προσφέρονται λόγω χρόνου για βόλτες στην πλατεία (τη γνωστή πλατεία), καφέ στο καφενείο (το γνωστό καφενείο) και συζητήσεις. Πολλές συζητήσεις επί διαφόρων θεμάτων. Οπως για παράδειγμα η αναγκαιότητα, μετά την εξαέρωση του ΠΑΣΟΚ, για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Συζητώντας όμως με διάφορους λόγω των εορτών είμαι πλέον πεπεισμένος. Κατέληξα, πώς το λένε…

Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ, αν ποτέ υπήρξε πραγματικά σε αυτή την υπέροχη εγχώρια πολιτική σκηνή όπου κατά καιρούς ανέβασαν έργα θίασοι και θίασοι, θα «πάει» από το πολύ ενδιαφέρον πολλών να την ανασυγκροτήσουν! Εντάξει, το καταλαβαίνω ότι βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερη πολιτική περίοδο, όπου η κρίση έχει επιβάλει τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας κομμάτων με διαφορετικό ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό, και ως εκ τούτου οι μεταξύ τους αντιθέσεις έχουν εκ των πραγμάτων αμβλυνθεί, αλλά έως πού μπορεί να οδηγήσει αυτό το «ενδιαφέρον»; Αναρωτιέμαι…

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ έσχατο, της τελευταίας ώρας – που λένε. Τέσσερις-πέντε πολιτικοί, δυο-τρεις δημοσιογράφοι, καμιά δεκαριά καθηγητές πανεπιστημίου (ποτέ δεν λείπει αυτός ο Μάρτης από καμιά Σαρακοστή) συναντώνται, συζητούν, συναντούν άλλους ανθρώπους, ξανασυζητούν, και με τη διαδικασία της αμοιβάδας προσπαθούν να υλοποιήσουν τον στόχο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ο στόχος; Να ανασυγκροτήσουν την Κεντροαριστερά. Γιατί να την ανασυγκροτήσουν; Προφανώς για να μαζέψουν όσα κουρέλια του ΠΑΣΟΚ τραγουδάνε ακόμη. Στόχος φιλόδοξος, δεν λέω, πλην όμως θέλει και ακροατήριο για να τον υποστηρίξει. Θα μου πεις, αρχές είναι ακόμη, οι άνθρωποι ψάχνονται, και μεταξύ τους ακόμη, να δουν αν ταιριάζουν τα χνότα τους (λ.χ., πώς μπορεί να λειτουργήσουν κάτω από την ίδια στέγη ας πούμε η Αννα Διαμαντοπούλου – στη φωτογραφία με τον Γιάννη Ραγκούση – με τον καθηγητή Θάνο Βερέμη, των γνωστών απόψεων και αντιλήψεων για την Παιδεία;). Δεν γνωρίζω, υποθέτω ότι αυτά θα τα έχουν με έναν τρόπο λύσει – για παράδειγμα, στις συζητήσεις θέματα Παιδείας δεν θα θίγονται. Αλλά είναι, νομίζω, ενδεικτικό το παράδειγμα.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ, στο εγχείρημα (αν μπορεί να ονομαστεί έτσι) ακούω ότι δραστηριοποιούνται ήδη ο Γιάννης «τα έχω πάρει άσχημα με τον Βενιζέλο» Ραγκούσης, ο Παντελής, ο δικός μου, ο Καψής, ο καθηγητής Γιώργος Παγουλάτος, ο Αρίστος, ξάδελφος του Απόστολου, Δοξιάδης, και κάτι ανάλογοι – το όλον 25 άτομα. Σύντομα θα εκδώσουν, λέει, (ΚΑΙ αυτοί) Διακήρυξη.

Εύχομαι, τι άλλο, καλή επιτυχία σε αυτή τη διακοσιοστή τριακοστή όγδοη πρωτοβουλία, κίνηση, απόπειρα, εγχείρημα, προσπάθεια, βήμα κ.ο.κ. για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Πάντα τέτοια…

ΚΑΤΑ το σύνηθες της στήλης, μίλησα τηλεφωνικά με τον Ραγκούση, στον οποίο παρατήρησα, δηκτικά οφείλω να ομολογήσω: «Δεν γνώριζα ότι η αγωνία για το μέλλον της Κεντροαριστεράς σας έφερε κοντά ώς και με τον καθηγητή Βερέμη»…

Ηταν αρνητικός.

– Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, πολύ περισσότερο δεν συζητώ μαζί του.

– Μα πώς, εδώ σας φέρουν ότι έχετε συγκροτήσει πρωτοβουλία ή όμιλο ή κάτι τέτοιο προκειμένου να ανασυγκροτήσετε την Κεντροαριστερά.

– Οχι, με τον συγκεκριμένο εγώ όχι. Βεβαίως μετέχω σε συζητήσεις, αλλά από συζητήσεις άλλο καλό. Εδώ και ενάμιση χρόνο όλο συζητάμε…

ΚΑΙ ΕΧΕΤΕ καταναλώσει σε καφέδες τη μισή σοδειά της Βραζιλίας, θα πρόσθετα, αλλά δεν θέλησα να γίνω τόοοοσο κακός…

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ όμως να μην υπογραμμίσω ότι εκείνο το Βυζαντινό του Χίλτον τι έχει ακούσει δεν λέγεται όλο αυτό το διάστημα. Για πρόσωπα, καταστάσεις, τη λεγόμενη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη», την Κεντροαριστερά και φυσικά για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Εχουν βαρεθεί τα γκαρσόνια να τους βλέπουν να βυθίζονται στις πολυθρόνες και να συζητούν με τις ώρες, από τις 10 το πρωί ώς αργά το μεσημέρι. Αποσύρονται στα σπίτια τους για κανένα δίωρο, και μετά τους βλέπεις έναν έναν να επιστρέφουν για τον απογευματινό γύρο της καφεδοαναζήτησης. Κανονικό μεροκάματο, μιλάμε…

ΤΕΛΙΚΑ, δεν υπάρχει πιο βαρετό πράγμα από έναν πολιτικό ο οποίος δεν έχει τι να κάνει όντας έξω από τη Βουλή και από τα νερά του.

Δυναμικά διαδικτυακά

ΜΙΛΗΣΑ αρχικά για τις διαβουλεύσεις για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς και δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην ιδιότυπη διαδικτυακή πρωτοβουλία που έχει αναπτύξει ο Ηλίας Μόσιαλος (μικρή φωτογραφία). Το εγχείρημα ονομάζεται Δυναμική Ελλάδα, επιχειρεί να συγκεντρώσει εκπροσώπους από τα πιο υγιή τμήματα της κοινωνίας – όχι πολιτικούς, φυσικά, εννοείται… – και αν μου αρέσει κάτι σε αυτό είναι ότι ο άνθρωπος κρατάει χαμηλό προφίλ χωρίς φανφαρόνικες εμφανίσεις και μεγαλόστομες διακηρύξεις.

Ο Ηλίας, ο οποίος επίσης μετέχει στις συζητήσεις για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, πρόκειται εντός των επομένων ημερών να ανακοινώσει τις υπογραφές άλλων 300 υποστηρικτών της κίνησης, αλλά και 30 «νεολαίων» που συμπαρατάσσονται με τη Δυναμική Ελλάδα. Τις επόμενες ημέρες δε, όπως ο ίδιος μου ανέφερε, θα πραγματοποιήσει τρεις εκδηλώσεις διαδοχικά – μία στο Ηράκλειο (18/1), μία στην Αθήνα (19/1) και μία στα Γιάννενα (20/1). Οσοι ενδιαφερόμενοι προσέλθετε…