«Τζαμπατζήδες είναι και φαίνονται!»
Τα λαϊκά αιτήματα και η λαϊκή εκτόνωση μεταφέρθηκαν, σε πανό, στα «σκυλάδικα» (κατά την καθομιλουμένη). Και τα πλακάτ των αγανακτισμένων αντικαταστάθηκαν από πλακάτ π.χ. πωρωμένων με τον λαϊκό αοιδό Καρρά: «Για σένα ήρθα πάλι, καψούρα μου μεγάλη... Οπου τραγουδάει ο Θεός δεν θα είναι μοναχός», από ναό του νταλγκά, έμπλεο αφορολόγητων γαριφάλων. Και μη χειρότερα να λέμε...
Αγαπητή Φοίβη, χρόνια πολλά.
Μπαίνω κατευθείαν στο ψητό, δηλαδή σε μια διαφήμιση που έπαιζε όλες αυτές τις ημέρες στην τηλεόραση από γνωστή φτηνιάρικη γερμανική εταιρεία καταστημάτων ηλεκτρονικών ειδών που μου έχει σπάσει τα νεύρα όχι από οκτώ ετών, όπως τα δικά σου, αλλά τις τελευταίες ημέρες.
Ούτε λίγο ούτε πολύ (μάλλον πολύ) αυτή η διαφήμιση, με πρωταγωνιστές έναν μαμάκια και την ανόητη άσχημη μάνα του, βγάζει τους Ελληνες τζαμπατζήδες, όλους μαζί, για να πουλήσει τα προϊόντα της προφανώς. Η μάνα πηγαίνει στο μαμόθρεφτο τζάμπα πρωινό, μια πορτοκαλάδα από κλεμμένα πορτοκάλια από δέντρο στον δρόμο και μια εφημερίδα ουσιαστικά επίσης κλεμμένη! Ή κάθονται μαζί σε έναν γάμο με ένα ταψί για γεμιστά ώστε να το γεμίσουν ρύζι!
Ποιοι νομίζουν ότι είναι αυτοί οι κύριοι που θεωρούν πως ο Ελληνας είναι τζαμπατζής; Και μάλιστα αυτό να το λένε Γερμανοί. Αν κάποιος κυκλοφορούσε στη χώρα τους διαφήμιση που να τους δείχνει τζαμπατζήδες και ουσιαστικά κλέφτες όχι μόνον εμπάργκο θα του έκαναν αλλά μη μου πείτε πως δεν θα τον έκλειναν κιόλας.
Είναι σίγουρο πως δεν ξέρουν καθόλου τον Ελληνα αυτοί οι κύριοι και θέλουν και να του πουλήσουν. Δεν ξέρουν πως ο Ελληνας είναι και φιλόξενος, ακόμη και φιλότιμος. Εμείς δεν πάμε επίσκεψη, ακόμη και αν είμαστε μέσα στη φτώχεια, δίχως να πάμε δώρο το κατιτίς μας. Τους φίλους μας ακόμη τους κερνάμε. Μιλάνε και οι Γερμανοί που μοιράζουν τα σεντς στον λογαριασμό; Ελεος!
Με πολλές ευχές, Αλεξάνδρα Ναβροσίδου
Κάποιος ξένος δάκτυλος παίζει με τα νεύρα μας και με το καλό το όνομά μας, αγαπητή Αλεξάνδρα. Οπως τραγουδούσε και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας με νόημα «κάποιος μπήκε στη γραμμή / περπατάει στη σκεπή μας / ζει μες στην αναπνοή μας / και σκαλίζει τη σιωπή μας / είν’ αόρατος κοντά μας / φύτρωσε απ’ τα μυστικά μας / σαν βαλές στα σύνδρομά μας / τζαμπατζής στο σινεμά μας».