Οταν η κοσμική Αθήνα έπινε ούζα

Εξω από αυτή τη βιτρίνα παρέλασε όλη η σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Το θρυλικό ουζερί του Απότσου είχε δύο όψεις. Την εντός του, αφού στα τραπέζια του κάθισαν πρωθυπουργοί και βασιλιάδες, πολιτικοί και καλλιτέχνες, ενώ έξω από τη βιτρίνα του πέρασαν στρατεύµατα που υπηρέτησαν σε δύο πολέµους, ποµπές βασιλικών γάµων, ιστορικές πολιτικές συγκεντρώσεις, τα τανκς της δικτατορίας, περιπολίες της Κατοχής. Δεκαπέντε χρόνια µετά το οριστικό κλείσιµο του ουζερί, ένα λεύκωµα ξετυλίγει το νήµα της αφήγησης από τις αρχές του 1900, όταν ο Βασίλης Απότσος τοποθετούσε στην οδό Σταδίου 5 την πρώτη ταµπέλα τού τότε µπακάλικου µε λιγοστά τραπεζάκια «Β. Απότσος, Εδώδιµα -Αποικιακά» µέχρι και τη δεκαετία του ’50 που εξελίχθηκε σε εντευκτήριο όλης της κοσµικής και καλλιτεχνικής Αθήνας υπενθυµίζοντας µέσα από διηγήσεις και εικόνες µια «χαµένη αστικότητα», όπου η µικρή και µεγάλη καλλιτεχνική και πολιτική ιστορία γραφόταν στο Κέντρο της πρωτεύουσας και µε σηµείο αναφοράς θρυλικά στέκια. (Τίµή 15 ευρώ)

Μεσημέρι στου Απότσου
Εικόνες και διηγήσεις μιας άλλης εποχής
Εμμανουέλα Νικολαΐδου
Πατάκης