[SMS] Συμμάχους χρειαζόμαστε, όχι «φιλελληνισμό»

– Επί μέρες θεωρήθηκε σπουδαία είδηση η πρόταση του γάλλου τηλεοπτικού διανουμένου Μπερνάρ-Ανρί Λεβί για «νέο κίνημα φιλελληνισμού» στην Ευρώπη. Την έκανε σε ομιλία στην Αθήνα και τη δημοσίευσε σε γαλλικό περιοδικό. Επικαλείται ιστορικά ονόματα (τον λόρδο Βύρωνα, τον Σατωβριάνδο, τον Ντελακρουά, τον Πούσκιν). «Ετρεχαν», λέει, τον 19ο αιώνα «να βοηθήσουν την Ελλάδα», που χρειάζεται και σήμερα βοήθεια, καθώς «οι Ελληνες, τυφλωμένοι από κακούς ποιμένες [sic] ή από το ίδιο τους το λαϊκίστικο πάθος», τείνουν να αποφασίσουν έξοδο από το ευρώ.

– Ακόμη χειρότερα, το άρθρο ξεκινά με την αποστροφή «Καημένοι Ελληνες», στους οποίους και απευθύνεται λέγοντας «ντροπή» για «τους ανεύθυνους πολιτικούς σας», για τη «δική σας συνενοχή» και «για τη Χρυσή Αυγή»· τέλος, «ντροπή» προς την «άκαρδη Ευρώπη» των δανειστών. Είναι δηλαδή το άρθρο ανεπίτρεπτα υποτιμητικό. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η οικονομική κρίση και ο δανεισμός, ούτε η άνοδος της Ακροδεξιάς, ενώ είναι παντού στην Ευρώπη διαδεδομένο το «λαϊκίστικο πάθος» που γεννάει αντιευρωπαϊσμό και ρατσισμό ενδοευρωπαϊκό.

– Δεν χρειαζόμαστε οι «καημένοι Ελληνες» βοήθεια από φιλέλληνες με καρδιά απέναντι στους «άκαρδους» δανειστές. Χρειαζόμαστε συμμάχους στην πολιτική μάχη απέναντι σε μια οικονομική πολιτική αδιέξοδη για όλη την Ευρώπη και όχι μόνο τις χώρες του Νότου. Χρειαζόμαστε τη συμμαχία της Γαλλίας σίγουρα. Τη συμμαχία των μεσογειακών χωρών που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο οικονομικής κατάρρευσης, για να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική από την οποία δεν κινδυνεύουν μόνο οι «καημένες» αλλά όλες ανεξαιρέτως οι χώρες-μέλη, κινδυνεύει η ΟΝΕ και η ίδια η Ενωση.

– Επιπλέον, φιλελληνισμός σήμερα σημαίνει ότι είναι αποδεκτοί οι «καημένοι Ελληνες» ως μέλη στην «ανώτερη» ευρωπαϊκή οικογένεια, επειδή είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Αντίθετα, με το στερεότυπο που αποδίδει ανωτερότητα στον ευρωπαϊκό «Βορρά», την ισότιμη θέση στην Ευρώπη τη δικαιούνται οι Ελληνες, όπως και όλοι, για τον εξής βασικό λόγο: επειδή η υποτίμηση των χωρών και πολιτισμών του «Νότου» είναι ιδεολογία της εποχής της αποικιοκρατίας, αντίπαλη με τις ευρωπαϊκές αξίες και αντίθετη με την ίδια την Ενωση.