Αλλεργία στην άξεστη αμορφωσιά

Ο Χατζιδάκις δεν δέχτηκε ποτέ τις εντολές του Κοσκωτά – επικαλέστηκε ακόμη και το… νέφος για την καθυστέρηση του εκδοτικού του σημειώματος για το τρίτο τεύχος, ενώ σε εξέλιξη βρισκόταν η μεγάλη κόντρα του με την «Αυριανή» με αφορμή τη συναυλία του στη Ρωμαϊκή Αγορά, όπου και ομάδα «αυριανιστών» τον προπηλάκισε.
Ο μεγάλος συνθέτης υπήρξε μια περίπτωση οργανικού διανοούμενου όχι όμως μιας τάξης, ενός κόμματος ή ενός συλλογικού οράματος. Εξάλλου δεν μίλησε ποτέ ως εκπρόσωπος κόμματος, συνδικάτου, ορχήστρας, δεν ανεχόταν τη μικροαστική υποκρισία (η οποία εμφανιζόταν ως λαϊκή δύναμη) αλλά πάθαινε αλλεργία με την άξεστη αμορφωσιά, τη «μαγκιά» και άλλες συμπεριφορές του δημόσιου βίου. Ηταν, όπως παρατηρεί ο Θεοδωρόπουλος, «στρατευμένος στην ευαισθησία, πολέμησε αυτά που κυβερνούν σήμερα: την κλειστοφοβική επάρκεια των αδικημένων, το αντιαισθητικό παραλήρημα του φανατισμού, το θράσος της αγραμματοσύνης».