Το πιο πολιτικό «κεφάλαιο»

Εκεί που συλλογίζεσαι ποιος είσαι και τι έκανες/ πόσο ανοίχτηκες στους άλλους για να σε δεχτούν/ πόσο επιδείχτηκες στο κοινό για να του αρέσεις/ πώς κλείστηκες τόσο πολύ για να προστατευτείς/ σε τι έφταιξες σ’ εκείνους που σε απέρριψαν/ για πόσο καιρό το ανέβαλλες κι εσύ να τους απορρίψεις/ πότε έδωσες ένα στήριγμα σε κάποιον που το χρειαζόταν/ πότε εγκατέλειψες τον άνθρωπο που σε είχε ανάγκη/ πόσο αντέδρασες όταν έβλεπες να πλουτίζουν/ αυτοί που έλεγαν ότι μάχονται για τους φτωχούς/ όταν άκουγες να δημηγορούν υπέρ των αδικημένων/ εκείνοι που αδικούσαν έχοντας πάντα δίκιο/ πόσο ενίσχυσες αυτούς που τους προσφέρθηκες να σε δυναστεύουν/ πόσο με τη δράση σου βοήθησες ν’ ανατραπούν/ ώς πότε απόλυτα δεχόσουν τις μονολιθικές αλήθειες/ πόσο αντιπάλεψες την κάθε φορά ακράδαντή σου πίστη/ για πόσο φερόσουν σαν πιστός ενώ πια δεν πίστευες/ πόσο αφέθηκες στις παρορμήσεις σου, πόσο τις δάμασες/ πόσο προχώρησε η γνώση σου, πόσο δοκιμάστηκε/ ώς πού κατόρθωσε να φτάσει η πράξη σου, πού στόμωσε/ πόσο άργησες ή πόσο βιάστηκες για μια κρίσιμη απόφαση… / Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση. (Κεφ. 2)