Τα όσα προπαγανδίζει η όποια θρησκεία – μια σειρά από «κακοήθεις ανοησίες» σημειώνει ο Χίτσενς – στοχεύουν αποκλειστικά στην άσκηση εξουσίας πάνω στους ανθρώπους και πάνω στον νου τους, στον πραγματικό και υλικό κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η θρησκεία αποτελεί πλέον σήμερα μια άποψη μεταξύ πολλών άλλων, ιερείς της Εκκλησίας της Αγγλίας μπορούν ακόμη να συνδέουν τη σημείωση καταστροφικών πλημμύρων στη χώρα τους με την παροχή περισσότερων δικαιωμάτων στους ομοφυλόφιλους. Και την ίδια στιγμή που το Βατικανό παραδέχεται ότι ο Limbo (ο τόπος όπου πηγαίνουν οι ψυχές των αβάπτιστων παιδιών) τελικά δεν υφίσταται, ο Πάπας δεν παύει να υποστηρίζει ότι τα προφυλακτικά είναι χειρότερα από το AIDS.
Η θρησκεία συνεχίζει λοιπόν να εξουσιάζει. Οι άνθρωποι που ζουν υπό τον διαρκή έλεγχο μιας «αμετάτρεπτης και απαρασάλευτης ουράνιας δικτατορίας» είτε για να «κάνουν το καλό» είτε γιατί φοβούνται τον θάνατο και προσπαθούν να αντεπεξέλθουν στον φυσικό πεσιμισμό ή γιατί θεωρούν πως όντως είναι το κέντρο του κόσμου, ανέρχονται σε εκατομμύρια.